Αφιερώματα - Συνεντεύξεις...

Τρίπολη, 27 Απρ 2010

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΟΠΙΣΗΣ

Το μέλος της διοίκησης του Παναρκαδικού μιλάει για τους «πράσινους» και το τοπικό ποδόσφαιρο.

Παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και μέλος της διοίκησης του Παναρκαδικού ο Θανάσης Καλοπίσης φιλοξενήθηκε την περασμένη Παρασκευή στην αθλητική εκπομπή της Δημοτικής ραδιοφωνίας Τρίπολης «Κόντρα Επίθεση» και είπε πολλά στους συντελεστές της εκπομπής, Φώτη Αλεξόπουλο και Μηνά Αρτόπουλο, τόσο για τον Παρναρκαδικό, το τοπικό ποδόσφαιρο και τη διαιτησία όσο και τον Αστέρα Τρίπολης και τις φημολογίες περί κόντρας «Παναρκαδικών» και «Αστεριανών».

«Εμείς παίζουμε την μπάλα μας στον αγωνιστικό χώρο…»

Με αφορμή την καταγγελία του Προέδρου του Απόλλων Τυρού κ. Λαλουδάκη, ότι κάποιοι πάνε σπρώχνουν τον Παναρκαδικό προκειμένου να πάρει το πρωτάθλημα, ότι ο Παναρκαδικός δεν αξίζει αυτό τον τίτλο, καθώς δεν είναι καλύτερος ούτε από την Φαλαισία, την Τεγέα και Μελιγού, και δεν κερδίζει μέσα στο γήπεδο το πρωτάθλημα, ο κ. Καλοπίσης σχολίασε λέγοντας: «Δεν θέλω να πω ότι έχει κάποιο μίσος για τον Παναρκαδικό ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Θεωρώ ότι τα αποτελέσματα δείχνουν την πορεία της ομάδας μας φέτος, αλλά και πέρυσι άλλωστε όπου χάσαμε άδοξα το πρωτάθλημα το πρωτάθλημα. Τώρα αν μας σπρώχνουν κάποιοι για να βγούμε πρωταθλητές, αυτούς τους κάποιους ο κ. Λαλουδάκης θα πρέπει να τους κατονομάσει, για να έχουν το δικαίωμα και αυτοί να απαντήσουν. Από την πλευρά μου σαν Παναρκαδικός, αλλά και σαν διοίκηση, θα πω ότι δεν πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό το γεγονός. Εμείς παίζουμε τη μπάλα μας μέσα στον αγωνιστικό χώρο, κάνουμε την προσπάθειά μας και τα παιδιά προπονούνται 3-4 φορές την εβδομάδα και είναι 20 ποδοσφαιριστές στις προπονήσεις, όπως συμβαίνει σε πολύ λίγα σωματεία στην περιοχή. Οι ποδοσφαιριστές μας καλώς ή κακώς είναι χαμηλά αμειβόμενοι, αλλά αμειβόμενοι και έτσι τους δίνεται το ερέθισμα να έρθουν στην προπόνηση και στις αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας. Ο Παναρκαδικός σε όποια κατηγορία και αν βρίσκεται είναι ταγμένος να κάνει πρωταθλητισμό. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι άλλες ομάδες τον ανταγωνίζονται με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα, όπου σε κάθε παιχνίδι δυσκολευόμαστε, ενώ αδιαφορούν για όλη την υπόλοιπη σεζόν, όταν έρθει η ώρα να αντιμετωπίσουν τον Παναρκαδικό όλοι συγκεντρώνονται για να τον αντιμετωπίσουν. Και θέτω το ερώτημα γιατί τότε όλες οι ομάδες συγκεντρώνουν όλες τις δυνάμεις τους για να τον κερδίσουν αφού με αθέμιτο τρόπο ο Παναρκαδικός θα τους κερδίσει; Κάπου δηλαδή υπάρχει μία αντίφαση η οποία στρέφεται σε βάρος τους.».

«Δεν θέλουμε μπούμε σε διαδικασία αντιπαράθεσης…»

Σχετικά με το επεισοδιακό παιχνίδι με τον Απόλλων Τυρού ο ίδιος τόνισε: «Οι ίδιοι πρέπει να αναλογιστούν αν ήταν σωστή η συμπεριφορά τους και να αναλογιστούν τη συμπεριφορά που είχαμε εμείς όταν ήρθαν αυτοί εδώ. Αναγκαστήκαμε να φύγουμε δυόμιση ώρες μετά από το γήπεδο, αφού ήταν εγκλωβισμένοι στα αποδυτήρια, έγινε μία είσοδος και έφοδος των φιλάθλων του Τυρού στον αγωνιστικό χώρο, χτύπησαν τον επόπτη σε τέτοιο σημείο όπου χρειάστηκε να πάει στο νοσοκομείο. Από εκεί και πέρα ας αναλογιστούν οι ίδιοι τι ευθύνες μπορεί να έχουν. Εμείς σαν Παναρκαδικός δεν τους κατηγορούμε για κάτι και δεν θέλουμε να μπούμε σε μία τέτοιου είδους αντιπαράθεση, ώστε να συζητάμε τι έγινε σε εκείνο το παιχνίδι. Τα παιχνίδια στην Κυνουρία για εμάς όμως είναι δύσκολα, δεδομένου ότι συγκεντρώνονται και γίνεται φασαρία πάντα. Εμείς φέτος ουσιαστικά έχουμε μια ομάδα παιδιών, αφού τρεις άντρες ουσιαστικά βρίσκονται στην ομάδα. Οι υπόλοιποι είναι φοιτητές στην πλειοψηφία τους και τα παιδιά απλά ασχολούνται σαν χόμπι».

«Αν προχωρήσει ο Παναρκαδικός, θα προχωρήσει και το τοπικό ποδόσφαιρο…»

Στη διάρκεια της εκπομπής ο κ. Καλοπίσης στάθηκε και στη βασική φιλοσοφία της διοίκησης του Παναρκαδικού και στο στόχο της ομάδας λέγοντας: «Απλά επί της ευκαιρίας θέλω σταθώ στο γεγονός ότι ο Παναρκαδικός και η σημερινή διοίκηση με επικεφαλής τον κ. Παπαηλίου ο οποίος κάνει μία προσπάθεια να αναβαθμίσει και το γήπεδο, βλέπουμε πως αν ο Παναρκαδικός προχωρήσει, θα προχωρήσει και το ποδόσφαιρο. Θεωρώ ότι ανεβάζοντας άλλη μία ομάδα στη Δ’ Εθνική θα πρέπει η ομάδα να παραμένει εκεί. Πρέπει να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ομάδες στην Δ’ Εθνική. Έτσι μόνο μπορεί να αναβαθμιστεί το ποδόσφαιρο. Ας βγει σε τελική ανάλυση η Φαλαισία στη Δ’ Εθνική, αλλά αν το πετύχει η ουσία είναι να παραμείνει 2-3 χρόνια και όχι να βλέπουμε φαινόμενα σαν τη Νεστάνη, τη Δόξα Μεγαλόπολης που ανεβαίνει και μετά πέφτει και διαλύεται. Μακάρι να μείνουν και οι Βρασιές φέτος και αυτή είναι η πρόθεση και η επιθυμία του Παναρκαδικού. Στόχος μας φέτος αν ανέβει ο Παναρκαδικός θα είναι να πάρουμε παιδιά από την Αρκαδία να παίξουν. Να επανδρώσουμε την ομάδα με τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που υπάρχουν στο τοπικό. Δεν θα στραφούμε στην έξω αγορά για να φέρουμε παίκτες που θα πληρώνουμε με 5000 και 10000 ευρώ, για να παίξουμε Δ’ Εθνική. Δόξα το Θεό υπάρχουν ταλέντα με δυνατότητες να παίξουν Δ’ Εθνική».

«Οι Αρκάδες διαιτητές είναι καλύτεροι από αυτούς γειτονικών Νομών…»

Σχετικά με τα παράπονα που ακούγονται γενικά από τοπικές ομάδες για τη διαιτησία και για τα επεισόδια που γίνονται το τελευταίο διάστημα σχεδόν κάθε αγωνιστική, ρωτήθηκε ο κ. Καλοπίσης σαν άνθρωπος του Παναρκαδικού για το αν θα έπρεπε να ληφθούν κάποιες πρωτοβουλίες προκειμένου να μειωθεί αυτό το φαινόμενο των επεισοδίων και των κακών διαιτησιών δίνοντας τη δική του άποψη:

«Όσον φορά το κομμάτι διαιτησία, η διαιτησία της Αρκαδίας δυστυχώς ή ευτυχώς πρέπει να πω ότι είναι πολύ καλύτερη από άλλους γειτονικούς Νομούς. Επειδή έχω ψάξει το θέμα σας λέω ότι η Αργολίδα έχει σοβαρό πρόβλημα με τη διαιτησία και έχει πολλές ομάδες, η Κορινθία τα ίδια, η Αχαΐα ακόμη χειρότερο το πρόβλημα. Μπορεί εμείς να παραπονιόμαστε για τη διαιτησία, κι εγώ είμαι από τους πρώτους που παραπονιούνται για τη διαιτησία, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι Αρκάδες διαιτητές είναι χειρότεροι από τους άλλους. Γι’ αυτό και όταν παίζουν στις μεγάλες κατηγορίες επιβιώνουν. Τώρα όσον αφορά τις κακές διαιτησία θα ήθελα να πιστεύω ότι δεν είναι ηθελημένες, γιατί αν πιστεύουμε κάτι τέτοιο καλύτερο να το διαλύσουμε και να πάψουμε να ασχολούμαστε.

Όσον αφορά το κομμάτι το κομμάτι των επεισοδίων το να πας στο γήπεδο για να κάνεις επεισόδια αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Προσωπικά θεωρώ ότι ο Παναρκαδικός κι ας βγει τώρα που μιλάμε κάποιος να μας πει ότι πέρασε μία ομάδα από το γήπεδό μας και της φερθήκαμε άσχημα. Πέρασε η Φαλαισία, έφερε μία ωραία ισοπαλία και έφυγαν χωρίς κανένα πρόβλημα και το ίδιο είπα και στο Δήμαρχο που τους είχε συνοδεύσει».

«Από τα χειρότερα επίπεδα τα τοπικά πρωταθλήματα της Αρκαδίας…»

Σε σχετική ερώτηση για το πώς ο ίδιος βλέπει τα πρωταθλήματα των τοπικών κατηγοριών ο κ. Καλοπίσης τοποθετήθηκε λέγοντας: «Κοιτάξτε, δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Βγήκαμε εδώ για να πούμε αλήθειες. Το ποδόσφαιρο στην Αρκαδία στον τοπικό χώρο είναι πολύ χαμηλά. Το επίπεδό τους είναι ένα από τα χειρότερα επίπεδα σε τοπικό χώρο. Δεν το συζητώ. Πολλές ομάδες Α’ κατηγορίας δεν προπονούνται καθόλου, ή μαζεύονται οκτώ παίκτες για να πάνε την Κυριακή να παίξουν. Απορώ πως οι ποδοσφαιριστές δεν παθαίνουν ατυχήματα. Δεν μπορεί να είσαι για παράδειγμα υπέρβαρος και να παίζεις μπάλα. Εντάξει Α’ τοπικό παίζει κάποιος, αλλά τουλάχιστον να σέβεται τον εαυτό του, να είναι αναλογικά στα κιλά του και να προπονείται δύο φορές την εβδομάδα. Στην Αθήνα το Α’ τοπικό περιλαμβάνει ομάδες οι οποίες άνετα θα στέκονταν στην Δ’ Εθνική. Προπονούνται αυτές οι ομάδες τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα».

«Λάθος η τοποθέτηση φυσικού χλοοτάπητα στο γήπεδο Παναρκαδικού…»

Συμπληρώνοντας το σχόλιο σε ερώτηση για το αν η κακή αυτή εικόνα του τοπικού επηρεάζεται άμεσα και από τις κακές υποδομές και αθλητικές εγκαταστάσεις ο ίδιος συμπλήρωσε: «Δυστυχώς οι υποδομές εδώ είναι μηδαμινές. Σε όλα τα γήπεδα της Ελλάδος υπάρχει χορτάρι ή τεχνικό χορτάρι και εδώ στην Αρκαδία τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Κι εδώ το γήπεδο του Παναρκαδικού με χίλια ζόρια το φτιάξαμε και το κρατάμε σαν κόρη οφθαλμού. Πάλεψαμε με τους υπόλοιπους ανθρώπους προκειμένου να γίνει φυσικός χλοοτάπητας αλλά ήταν λάθος. Θα έπρεπε να μπει τεχνικός χλοοτάπητας για να μπορεί να είναι ανοιχτό το γήπεδο 24 ώρες το 24ωρο για να παίζουν όλοι. Τώρα φοβάσαι να πατήσεις και ήδη μπροστά στα τέρματα είναι χαλασμένο. Θα βοηθούσε πολύ να διαθέτει το γήπεδο του Παναρκαδικού τεχνητό χλοοτάπητα, όπως θα μπορούσε να συμβεί και στο γήπεδο της Κάρτσοβας ή στην Τεγέα και να βάλουν προβολείς ώστε να μπορούν να κάνουν και το βράδυ προπονήσεις. Πολλοί εργάζονται και μπορούν να πάνε για προπόνηση πιο αργά γιατί τότε έχουν το χρόνο.

Εμείς δεν ξέρω γιατί το έχουμε δει έτσι. Δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτό το θέμα κανένας. Να πω ότι φταίει ο Δήμος; Ποιος μπορεί να φταίει; Μπορεί να βλέπω ότι το γήπεδο του Παναρκαδικού αυτή τη στιγμή είναι συμφέρον για την ομάδα μου να το έχει μόνο αυτή, αλλά δεν είναι σωστό για το ποδόσφαιρο. Από εκεί και πέρα στέλνεις τον άλλο να παίξει στην Κάρτσοβα, βλέπει ο πατέρας το παιδί του να παίζει σ’ αυτό τον άθλιο αγωνιστικό χώρο και δεν το ξαναφέρνει ποτέ. Ευτυχώς τελικά που είναι και ο Αστέρα και πάνε τα παιδιά εκεί και μαθαίνουν λίγη μπάλα. Αλλά μετά να πάει να επανδρώσει ποια τοπική ομάδα και σε ποιο γήπεδο να πάει να παίξει μπάλα. Γενικά δεν του δίνονται κίνητρα σε ένα παιδί να παίξει μπάλα στο τοπικό».

«Ταλέντα βγαίνουν ναι μεν, αλλά…»

Σχετικά με το γεγονός ότι η Αρκαδία έχει πάψει να βγάζει μεγάλα ταλέντα ο κ. Καλοπίσης τοποθετήθηκε λέγοντας: «Κοιτάξτε αυτό είναι μια δύσκολη κουβέντα να την πεις. Θεωρώ ότι τελευταία χρόνια ο Αστέρας κάνει δουλειά. Βέβαια είμαστε στο τοπικό και μετά πηγαίνουμε στη λίγκα, κι αυτή είναι μία τεράστια απόσταση για να καλυφθεί. Δεν μπορείς να την καλύψεις με ένα άλμα. Αυτό συνέβαινε ότι ήταν ο Παναρκαδικός στην Β’ Εθνική και πήγαινε για Α’ Εθνική. Ούτε αυτοί οι άνθρωποι τώρα βλέπουν από εκεί τι γίνεται στο τοπικό και δεν τους ενδιαφέρει κιόλας, γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Από την πλευρά τους δεν μπορούν να πουν σε ένα παιδί που έρχεται από το τοπικό, ότι δεν κάνει για τον Αστέρα. Πέρυσι προς τιμήν τους ο Αστέρας μας έστειλε 3-4 παιδιά ηλικίας 18-19 ετών να έρθουν να παίξουν σε μας και είπαν όχι».

Η προοπτική συνεργασίας και η φημολογούμενη κόντρα «Παναρκαδικού-Αστέρα»…

Σχετικά με την προοπτική συνεργασίας του Παναρκαδικού με τον Αστέρα Τρίπολης ο κ. Καλοπίσης τόνισε «μας έχουμε πει αρκετές φορές κάποιοι, γιατί δεν συνεργαζόμαστε με τον Αστέρα Τρίπολης; Και λέω εγώ ας συνεργαστούμε. Ο Αστέρας τι έχει να ζητήσει από εμάς; Έχει κάτι να πάρει από εμάς; Μακάρι να μας ζητήσει να του δώσουμε ότι έχουμε. Ο Αστέρας δεν έχει ανάγκη κάτι από τον Παναρκαδικό. Εμείς που έχουμε κάποιες ανάγκες από κάποιους παίκτες, αυτοί οι παίκτες δεν θέλουν να έρθουν».

Τέλος όσον αφορά την φημολογούμενη κόντρα που τα τελευταία χρόνια ακούμε ανάμεσα στον Αστέρα Τρίπολης και τον Παναρκαδικό ο κ. Καλοπίσης ανέφερε: «Μην αστειευόμαστε. Τι κόντρα μπορεί να υπάρχει; Να βάλουμε κόντρα σε ένα πράγμα που τιμά ολόκληρη την Αρκαδία; Έχουμε μία ομάδα η οποία είναι τώρα στη λίγκα και θα πούμε τι; Γιατί; Κοντράρει τον Παναρκαδικό ο Αστέρας; Ο Αστέρας ήρθε μετά από 15 χρόνια και ο Παναρκαδικός 17 χρόνια έχει που έχει πέσει στα τοπικά και ανέβαινε καμιά χρόνια στην Δ’ Εθνική και ξανά έπεφτε. Δεν είχε τη δυνατότητα καμία ομάδα να μπορέσει να φτάσει όχι στην Α’ Εθνική, αλλά ούτε καν στην Β’ και Γ’ Εθνική. Το γεγονός είναι ότι δεν υπάρχει κόντρα. Κι από την άλλη ακούμε μερικούς να λένε ότι είναι Παναρκαδικοί και δεν πάνε στον Αστέρα. Αλλά δεν μπορούν να το λένε αυτό όταν δεν έρχονται ούτε καν στον Παναρκαδικό. Κι αυτό που λένε να γίνει μία συνένωση με κοινό όνομα, αυτό μπορεί να το δουν μόνο οι άνθρωπο αυτοί που έχουν τις μετοχές του Αστέρα. Να δουν τι οφέλη μπορεί να προκύψουν, να κάτσουν να το μελετήσουν και να κρίνουν μόνοι τους».

«Τα χρέη του Παναρκαδικού έχουν τακτοποιηθεί…»

Σχετικά με τα χρέη του Παναρκαδικού που ταλαιπώρησαν αφάνταστα την ομάδα τις προηγούμενες δεκαετίες και για το αν συνεχίζουν να υπάρχουν, ο κ. Καλοπίσης είπε: «Σε ιδιώτες δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Το ουσιαστικό πρόβλημα ήταν η ασφαλιστική και η φορολογική ενημερότητα, πράγμα που έχουμε τακτοποιήσει και τα δύο. Ήδη με το ΙΚΑ έχουμε κάνει ένα διακανονισμό, όπου ήταν η οφειλή γύρω στα 8500-9000 ευρώ, πληρώνουμε 100 ευρώ κάθε μήνα, μας μείωσαν και το ποσό, οπότε έχουμε τακτοποιηθεί σ’ αυτό το επίπεδο. Όσον αφορά την εφορία δεν χρωστάμε τίποτα και έχουμε φορολογική ενημερότητα για την ομάδα ότι ώρα θέλουμε. Εκείνο το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί με τον Παπακώστα, ο ίδιος φαίνεται ότι κυνηγά εκείνα τα χρήματα που ήταν κατατεθειμένα για την απαλλοτρίωση του γηπέδου, καθώς τα χρήματα βρίσκονται ακόμη στο ταμεία παρακαταθηκών.».

«Ο σχεδιασμός εξαρτάται από το οικονομικό…»

Σχετικά τέλος με τους στόχους και τον προγραμματισμό που ο Παναρκαδικός μπορεί να έχει έτοιμους σε περίπτωση που η ιστορική ομάδα της Τρίπολης ανέβει στην Δ’ Εθνική, το μέλος της διοίκησης των «πρασίνων» αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ως εξής: «Το θέμα είναι καθαρά οικονομικό. Μην κρυβόμαστε. Κάναμε έναν πρόχειρο προϋπολογισμό με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου που είναι ο άνθρωπος που έχει δώσει τα πάντα φέτος για την ομάδα και μαζί με τον Τάκη Δημητρέλη είναι οι άνθρωποι στον πάγκο της ομάδας όπου τα κάνουν όλα. Το θέμα είναι ότι ο προϋπολογισμός ξεπερνά τις 120000 ευρώ για την επόμενη σεζόν, προκειμένου να μπορέσει να σταθεί αξιοπρεπώς, με την προοπτική να έχουμε παιδιά από εδώ την Αρκαδία».

Τρίπολη, 04 Δεκ 2009

ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ

Πως έχει η σημερινή κατάσταση στο ΧΚ Μαινάλου

Η Χειμερινή σεζόν σε λίγες ημέρες είναι έτοιμη να ξεκινήσει, καιρού επιτρέποντος, με το άνοιγμα των δεκάδων Χιονοδρομικών Κέντρων της χώρας. Μεταξύ αυτών βέβαια αναμένεται η λειτουργία και του Χιονοδρομικού Κέντρου Μαινάλου, σε αναμονή χιλιάδων φίλων του βουνού και της Χιονοδρομίας. Αλήθεια όμως πως πραγματικά έχει η κατάσταση σε ένα πολύπαθες Χιονοδρομικό Κέντρο που για πολλούς αποτελεί ένα από τα ομορφότερα της χώρας; Είναι αλήθεια ότι τις τελευταίες δεκαετίες της ΧΚ της Οστρακίνας όπως πολλοί το γνωρίζουν, έχει περάσει από πολλές φάσεις, καλών και άσχημων περιόδων. Από εποχές που δεχόταν μεγάλη επισκεψιμότητα φίλων της Χιονοδρομίας, μέχρι και χρονιές που το Χιονοδρομικό Κέντρο είχε κυριολεκτικά αναστείλει την λειτουργία του για ολόκληρες σεζόν εξαιτίας της αδυναμίας του να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις λειτουργίας του.

Το 2004 λοιπόν για το Μαίναλο αποτέλεσε χρονολογία «ορόσημο» για πολλούς όσον αφορά την επαναλειτουργία του Κέντρου, υπό νέες επενδυτικές βάσεις. Εκείνη τη χρονιά η συμφωνία παραχώρησης της διαχείρισης του Χιονοδρομικού Κέντρου από την ΕΟΣ Τρίπολης στην εταιρία «ΟΣΤΡΑΚΙΝΑ ΑΕΤΕ», με τους όρους και τις δεσμεύσεις που είχαν υπογραφεί στη σχετική σύμβαση, είχαν προκαλέσει κύμα ενθουσιασμού στους ανθρώπους που άμεσα ή έμμεσα στο παρελθόν είχαν ασχοληθεί με το βουνό γενικότερο και το Χιονοδρομικό Κέντρο ειδικότερα. Οι προοπτικές που είχαν ανοιχτεί έκαναν αναφορά για μία σπουδαία επενδυτική κίνηση που θα ήταν αρκετή να αναβαθμίσει το ΧΚ Μαινάλου σε βαθμό που να αποτελεί ύστερα από λίγα χρόνια ένα από τα καλύτερα της χώρας βάσει υλικοτεχνικής υποδομής.

Από το 2004 που υπογράφηκε η περίφημη σύμβαση έως σήμερα (τέλη του 2009) όμως, πολύ λίγα πράγματα έχουν γίνει από άποψη επενδύσεων στο Μαίναλο, από την εταιρία που ανέλαβε τη διαχείριση του Χιονοδρομικού Κέντρου, σε σχέση με αυτά που οι τρεις φάσεις επένδυσης της σύμβασης περιλάμβαναν, ενώ είναι άγνωστο ποιες είναι οι προοπτικές ανάπτυξης του Μαινάλου και των εγκαταστάσεων τα επόμενα χρόνια, τη στιγμή που άλλα Χιονοδρομικά έχουν προχωρήσει την τελευταία πενταετία σε σπουδαίες κινήσεις αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεων τους.

Η "Κόντρα Επίθεση" λοιπόν βρήκε τον υπεύθυνο Χιονοδρομίας του ΕΟΣ Τρίπολης και πρώην Πρόεδρο του συλλόγου, κ. Νίκο Γιαννούλη και πραγματοποίησαν με αναλυτική αποκλειστική συνέντευξη αφιερωμένη στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου, τα προβλήματα του, τα βήματα εξέλιξης που έχουν γίνει μέχρι σήμερα την τελευταία πενταετία και τις προοπτικές που αυτό έχει αν υπάρξει η ανάλογη επενδυτική μεταχείριση. Τα όσα «είπε» στην "Κόντρα Επίθεση" ο κ. Γιαννούλης είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και είναι αρκετά για να μας δώσουν να καταλάβουμε πως έχει η σημερινή κατάσταση στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου.

«Δεν είναι αυτό που περιμέναμε…»

Πριν λίγα χρόνια είχαμε πραγματοποιήσει μία συνέντευξη σχετικά με το Χ.Κ.Μαινάλου και την προοπτική ανάπτυξης του, μετά τη συμφωνία του ΕΟΣ Τρίπολης, με τον επιχειρηματία για τη διαχείριση του. Τελικά από τότε μέχρι σήμερα τι βήματα βελτίωσης έχουν γίνει στο Χιονοδρομικό Κέντρο;

Δεν έγιναν πάρα πολλά πράγματα. Περιμέναμε ότι θα γίνουν πολύ περισσότερα. Βέβαια για να μην είμαστε τελείως μηδενιστές, τοποθετήθηκε ένας καινούργιος αναβατήρας ο οποίος μας έχει διευκολύνει πάρα πολύ και έχει αποσυμπλέξει το Χιονοδρομικό Κέντρο από τις πολύ μεγάλες ουρές και ηλεκτροδοτήθηκε ο δεύτερος αναβατήρας ο οποίος είναι και ο κεντρικός αναβατήρας του Μαινάλου. Επίσης το σαλέ παρουσιάζει μια γενικά καλύτερη κατάσταση. Αυτό όμως είναι και το όριο της βελτίωσης το οποίο έχει γίνει μέχρι σήμερα. Δεν είναι αυτό που περιμέναμε και δεν είναι βέβαια αυτό που είχαμε συμφωνήσει.

Εσείς ως Ορειβατικός Σύλλογος Τρίπολης, μετά από περίπου 5 χρόνια συμφωνίας με τον επιχειρηματία που έχει αναλάβει τη διαχείριση του, είσαστε ικανοποιημένοι;

Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τρία τουλάχιστον πράγματα. Από το επίπεδο λειτουργίας το οποίο μερικές φορές είναι κακό, οι πίστες είναι απάτητες και ο κόσμος είναι δυσαρεστημένος, δεν είμαστε ικανοποιημένοι από το ρυθμό που γίνονται οι επενδύσεις, αφού άλλο ρυθμό είχαμε συμφωνήσει και το τρίτο σημείο είναι της ηλεκτροδότησης που εμείς φτάσαμε το ρεύμα μέχρι το Χιονοδρομικό Κέντρο και από εκεί και πέρα τα λίγα πράγματα που έπρεπε να γίνουν, δηλαδή οι πίνακες και η διανομή, μέχρι προχθές για να είμαστε ακριβείς που ήμασταν στο Χιονοδρομικό Κέντρο, δεν έχουν γίνει.

Ο διαχειριστής του Χ.Κ. Μαινάλου είναι συνεπής με τις οικονομικές του υποχρεώσεις και γενικότερα με τους όρους που περιλαμβάνονται στην υπογεγραμμένη σύμβαση;

Είναι γενικά ασυνεπής. Σπάνια είναι συνεπής. Στο μόνο πράγμα που υπάρχει μια συνέπεια και στη συνεργασία μεταξύ μας, είναι ότι όποτε ζητήσουμε πίστα για προπόνηση, την έχουμε συνήθως χωρίς να έχουμε αντιρρήσεις και προβλήματα.

Από άποψη υποδομής, τι έργα έχουν γίνει 5 χρόνια μετά την υπογραφή της σχετικής σύμβασης, από τον επιχειρηματία που έχει αναλάβει τη διαχείριση του Χιονοδρομικού Κέντρου;

Οι υποδομές παραμένουν ακόμη πάρα πολύ χαμηλά. Δηλαδή οι αναβατήρες είναι παλαιότερης τεχνολογίας και αργοί, οι πίστες δεν διαστρώνονται σωστά. Βεβαίως έχει αγοραστεί, έχει έρθει μάλλον (το αν έχει αγοραστεί αυτό είναι θέμα του επιχειρηματία), ένα μεγάλο μηχάνημα το οποίο κάνει πολύ καλή διάστρωση, αλλά δεν έχει εξασφαλίσει ο επιχειρηματίας τους χειριστές εκείνους που θα έδιναν ποιότητα στη διάστρωση του Χιονοδρομικού Κέντρου.

«Πολλά τα πλεονεκτήματα ενός εναέριου αναβατήρα…»

Θα μπορούσαν να είχαν γίνει από το 2004, μέχρι σήμερα παρεμβάσεις και επενδύσεις υποδομής στις οποίες είχε δεσμευτεί ο ανάδοχος; Κι αν ναι ποιες ήταν αυτές;

Θα μπορούσαν να είχαν γίνει πάρα πολλά πράγματα. Θα μπορούσε καταρχήν ο ίδιος να είχε επισπεύσει το να φτάσει στο Χιονοδρομικό το ρεύμα, το οποίο είναι θεμελιώδης κατάσταση για να μπορέσει κάτι να λειτουργήσει σωστά. Δεύτερον, θα μπορούσε να είχε κινητοποιήσει με διάφορους τρόπους και μαζί με εμάς βέβαια όλη την τοπική κοινωνία, ώστε οι υποδομές και να το πούμε έτσι η λειτουργία να είναι πολύ πιο εύκολη και η προσέλευση να είναι πολύ μεγαλύτερη. Το τρίτο βέβαια που θα μπορούσε να έχει κάνει, είναι να μπορούσε να έχει κάνει τις επενδύσεις, ακόμη αν ήθελε και εις βάρος των οικονομικών απαιτήσεων τους ΕΟΣ Τρίπολης.

Κατά τη δική σας άποψη και εμπειρία τόσα χρόνια στο χώρο της Χιονοδρομίας, πιστεύετε ότι υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης και επέκτασης του Χιονοδρομικού Κέντρου Μαινάλου; Κι αν ναι θα μπορούσατε να μας δώσετε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα;

Το Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου έχει σαφέστατα όρια, διότι είναι μικρό το βουνό και δεν μπορεί να γίνει ένα τεράστιο Χιονοδρομικό Κέντρο, όπως είναι τα Βαλκανικά ή όπως είναι ακόμη περισσότερο τα Αλπικά. Παρ’ όλα αυτά η έκτασή του μπορεί να είναι απολύτως ικανοποιητική, ώστε να εκπληρώνει δύο σκοπούς. Πρώτα-πρώτα την τουριστική Χιονοδρομία για τον πολύ κόσμο και φυσικά για εμάς, αθλητικές πίστες ή αθλητικό χώρο να το πούμε έτσι γενικά, στον οποίο θα μπορούμε να προπονούμε τις ομάδες μας. Αυτά είναι τα όρια του Χιονοδρομικού Κέντρου. Δεν μπορούμε να υπερβούμε τον ορεινό όγκο και δεν μπορούμε να τον παραφορτώσουμε, διότι ουσιαστικά μας θέτει μερικούς περιορισμούς, ας το πούμε έτσι η συνείδησή μας, ως προς την συμπεριφορά μας προς το βουνό.

Ο επιχειρηματίας στην προσφορά που είχε καταθέσει στον ΕΟΣ Τρίπολης στην συμφωνηθείσα εν συνεχεία σύμβαση, είχε συμπεριλάβει κατά τη Β’ και Γ’ φάση αξιοποίησης και λειτουργίας του Χιονοδρομικού Κέντρου Μαινάλου μέχρι το 2006, την τοποθέτηση δύο εναέριων αναβατήρων πέρα των ήδη υφιστάμενων. Γιατί πιστεύετε ότι μέχρι σήμερα (τέλη του 2009), κανένας από τους δύο εναέριους αναβατήρες όχι μόνο δεν έχει τοποθετηθεί, αλλά η επένδυση αυτή έχει κυριολεκτικά «παγώσει»;

Ο αντικειμενικός λόγος ήταν ότι δεν υπήρχε ρεύμα και δεν μπορεί να τοποθετηθεί εναέριος αναβατήρας με γεννήτρια. Αυτό ήταν ο ένας λόγος. Ο δεύτερος λόγος βέβαια ήταν η οικονομική δυσπραγία του ίδιου του επιχειρηματία, που ήταν γενικά ασυνεπής σε όλα, ακόμα και στην καθημερινή λειτουργία μερικές φορές. Αυτή είναι οι δύο λόγοι. Παρ’ όλα αυτά όμως είναι αντικειμενικά απαραίτητο το να υπάρχει εναέριος αναβατήρας από τη μια πλευρά και τεχνητό χιόνι από την άλλη πλευρά. Αν αυτά τα δύο πράγματα ένα Χιονοδρομικό Κέντρο δεν τα έχει, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί, σωστή και ομαλή λειτουργία για τη Χιονοδρομική περίοδο, η οποία ξεκινάει στις 15-20 Δεκεμβρίου για την Ελλάδα και το φόρτε της είναι οι 15 μέρες των διακοπών των Χριστουγέννων.

Με την τοποθέτηση εναέριου αναβατήρα θα μπορούσε συμβάλει καθοριστικά στη δημιουργία ή στην επαναλειτουργία κάποιων πιστών Χιονοδρομίας, κι εν τέλει τι περιθώρια ανάπτυξης θα μπορούσε να επιφέρει;

Κοιτάξτε, ένας εναέριος αναβατήρας έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα. Πρώτα-πρώτα, εκτός από το να εξυπηρετεί τους σκιέρ, εξυπηρετεί ταυτόχρονα και όλους τους επισκέπτες. Το δεύτερο το οποίο κάνει είναι ότι εκμεταλλεύεται όλα το φυσικό ανάγλυφο του βουνού χωρίς να βάζει πυλώνες μέσα στις πίστες κ.λπ. Το τρίτο που προσφέρει είναι ότι δεν έχει συγκεκριμένο μήκος. Μπορεί να είναι από πεντακόσια μέτρα και ένα χιλιόμετρο, μέχρι όσα χιλιόμετρα θέλει κάποιος. Βέβαια μπορεί να εξυπηρετήσει μια πλειάδα πιστών ώστε να μην χρειάζεται κάθε τρεις και λίγο να υπάρχει ένας άλλος αναβατήρας. Το τελευταίο και σοβαρό είναι ότι επιτρέπει στους σχεδιαστές της πίστας να τοποθετούν τα κανόνια, δηλαδή του τεχνητό χιόνι, εκεί που χρειάζεται, έτσι ώστε να μην βρίσκουν μπροστά τους, συρόμενα ή οτιδήποτε άλλο και φυσικά ότι μπορεί να αξιοποιήσει ένα φυσικό ανάγλυφο, το οποίο εκτίνεται από τη μία άκρη του Χιονοδρομικού Κέντρο ως την άλλη.

«Αν είχαν υλοποιηθεί οι δεσμεύσεις του αναδόχου, θα μιλάγαμε για άλλο Χιονοδρομικό…»

Με βάση τις δεσμεύσεις που περιλαμβάνονταν στην προσφορά που είχε κατάθεση ο σημερινός ανάδοχος διαχείρισης του Κέντρου, κι εφ όσον αυτές είχαν υλοποιηθεί, ποια θα ήταν η σημερινή εικόνα του Χιονοδρομικού Κέντρου Οστρακίνας;

Θα μιλάγαμε για άλλο Χιονοδρομικό Κέντρο. Θα μιλάγαμε για ένα πράγμα πάρα πολύ σύγχρονο, το οποίο θα προσέφερε πάρα πολύ μεγάλες ευκολίες, αλλά και δυνατότητες σε όλους τους Χιονοδρόμους, ανεξαρτήτως επιπέδου από τον πλέον αρχάριο μέχρι τον επαγγελματία, να ευχαριστηθεί το βουνό για μεγάλη χρονική περίοδο. Πάντα βέβαια θα πρέπει κανείς να λαμβάνει υπόψη του, ότι τα φυσικά φαινόμενα και η αλλαγή του κλίματος και του μικροκλίματος της περιοχής, αλλά και του κλίματος της Ελλάδας, συμβάλουν στο να περιορίζεται μερικές φορές αυτή η χρονική περίοδος ή αντίστοιχα να γίνεται πολύ πιο έντονη. Γιατί υπάρχουν και περιπτώσεις που η Χιονόπτωση φτάνει το ένα μέτρο εκεί πάνω.

Μια επένδυση τεχνική χιονόπτωσης στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου, θα μπορούσε βάσει των καιρικών και κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή, να είναι αποδοτική;

Φυσικά! Η απάντηση είναι απολύτως καταφατική στο αν θα βοηθούσε το Χιονοδρομικό Κέντρο. Το δεύτερο είναι ότι με βάση τα μετεωρολογικά στοιχεία της περιοχής που έχει κοινοποιήσει η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και το Κέντρο Γεωργικών Μελετών της Αθήνας, οι θερμοκρασίες στο οροπέδιο του Μαινάλου γενικά, από τις 5-10 Δεκεμβρίου μέχρι περίπου τα μέσα Μαρτίου, με εξαιρέσεις βεβαίως, αφού κάποιες μέρες είναι πιο ζεστές, είναι γενικά κάτω από το «μηδέν». Δηλαδή είναι ιδανικές συνθήκες περίπου για να ψεκάσει κάποιος χιόνι και να μείνει εκεί χωρίς να καταστραφεί.

Θα πρέπει βέβαια να σας πω κάτι που λίγοι άνθρωποι ξέρουν. Ότι το τεχνητό χιόνι, αυτό δηλαδή που φτιάχνουμε εμείς, δεν λιώνει στη θερμοκρασία του ενός ή δύο βαθμών Κελσίου, αλλά λιώνει στη θερμοκρασία των 12 βαθμών Κελσίου, κι αυτό γιατί είναι σφαιρίδιο πάγου ουσιαστικά. Δεν φτιάχνουμε χιόνι, αλλά σφαιρίδια πάγου φτιάχνουμε και βεβαίως η ποιότητά του είναι εξαιρετική.

Ας περάσουμε σε ένα άλλο σημαντικό κεφάλαιο των επενδύσεων του Χιονοδρομικού Κέντρου στο όρος Μαίναλο και στην περιοχή της Οστρακίνας. Αναφέρομαι στην ηλεκτροδότηση του Κέντρου. Μάλιστα τους προηγούμενους μήνες ένα έργο σπουδαίας σημασίας ολοκληρώθηκε και έχει να κάνει με την μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος μέχρι το Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου. Το ρεύμα έχει φτάσει μέχρι το Ορειβατικό καταφύγιο του ΕΟΣ, ωστόσο το ΧΚ Μαινάλου, συνεχίζει να μην ηλεκτροδοτείται. Τι πραγματικά πιστεύετε ότι συμβαίνει και δεν προχωράει η ηλεκτροδότησή του, που ομολογουμένως θα συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη των εγκαταστάσεων του;

Το είπα και πριν από λίγο, ότι ο Ορειβατικός Σύλλογος, κατάφερε να φτάσει το ρεύμα μέχρι τα πρόθυρα του Χιονοδρομικού Κέντρου. Από εδώ και πέρα θα πρέπει να γίνει η εγκατάσταση του επιχειρηματία έτσι ώστε να φτιάξει αυτούς τους πίνακες διανομής που χρειάζεται να γίνουν για μπορεί να ηλεκτροδοτήσει όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του και βέβαια είναι μία επένδυση, μία δαπάνη η οποία δεν είναι ιδιαίτερα ακριβή απ’ ότι έχει πει η ΔΕΗ. Νομίζω ότι μιλάει και 10.000 – 15.000 ευρώ, μπροστά στο κέρδος και στο ενδεχόμενο κέρδους, είναι πάρα πολύ μικρή αυτή η επένδυση. Δεν είναι όμως δικιά μας ευθύνη γιατί αυτό θα το είχαμε λύσει. Είναι ευθύνη του διαχειριστή του Χιονοδρομικού Κέντρου.

«Πολλά τα άμεσα οφέλη της ηλεκτροδότησης του ΧΚ…»

Τι άμεσα οφέλη μπορεί να έχει το Χιονοδρομικό Κέντρο αν τελικά ηλεκτροδοτηθεί; Έχετε κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα να μας δώσετε;

Βεβαίως. Καταρχήν τα φαινόμενα παγοποίησης ή τα φαινόμενα ανασφάλειας σταματούν αμέσως. Δηλαδή ένας πετρελαιοκινητήρας λόγω της ροπής που έχει δεν μπορεί να σταματήσει αμέσως, αν συμβεί κάτι. Ένας ηλεκτροκινητήρας, με τη διακοπή του ρεύματος σταματάει αμέσως. Αυτό από μόνο του προσφέρει μια τεράστια ασφάλεια σ’ αυτούς που χρησιμοποιούν τους αναβατήρες. Το δεύτερο είναι η ποιότητα της παροχής υπηρεσιών σε όλα τα σαλέ που είναι πάνω στο Χιονοδρομικό Κέντρο, αφού και τα τρόφιμα συντηρούνται πολύ καλύτερα και ο καθαρισμός γίνεται πολύ καλύτερος, αλλά και η θέρμανση είναι πολύ καλύτερη και γενικά αναβαθμίζεται η ποιότητα της παροχής των υπηρεσιών.

Για να καταλάβει κανείς πόσο η διαφορά αυτή είναι μεγάλη, ας σκεφτεί ότι μπορεί να μείνει στο σπίτι του, τρεις ημέρες χωρίς ρεύμα. Τι θα μπορούσε να κάνει και ποια προβλήματα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει. Έτσι είναι λοιπόν τα πράγματα. Θα είναι τελείως διαφορετική η επόμενη μέρα. Πέραν του ότι θα μπορούμε να επεκτείνουμε τις εγκαταστάσεις, πέραν του ότι μπορούμε να βάλουμε πολύ πιο σύγχρονα πράγματα και φυσικά μπορούμε να έχουμε και τεχνητή χιόνωση, αν βέβαια γίνει και η αντίστοιχη επένδυση.

Τη Χειμερινή σεζόν 2007-2008 είναι γεγονός ότι είχε προκύψει ένα σοβαρό ζήτημα, σχετικά με την άδεια λειτουργίας του Χ.Κ.Μαινάλου από το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης και τον ΕΟΤ. Αποτέλεσμα να κλείσει το Κέντρο για κάποιες ημέρες οι οποίες όμως είχαν συμπέσει στο καλύτερο διάστημα της Χειμερινής σεζόν και είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια σημαντικού αριθμού επισκεπτών. Όντως είχαν υπάρξει παραλήψεις που ήταν αρκετές για να οδηγήσουν σ’ αυτή την κατάσταση; Εσείς ως ΕΟΣ Τρίπολης τι εικόνα είχατε;

Κοιτάξτε, νομίζω ότι οι ελλείψεις ήταν αρκετά σημαντικές για να αναγκαστεί μια δημόσια υπηρεσία να επέμβει. Τώρα γιατί επενέβη μέσα στο φουλ της σεζόν, αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω και ο καθένας μπορεί να κάνει όποια υπόθεση θέλει. Από εκεί και πέρα όμως μία επιχείρηση η οποία λειτουργεί και είναι επιχείρηση παροχής υπηρεσιών αναψυχής, θα πρέπει τουλάχιστον να τηρεί τα ελάχιστα του Νόμου. Έτσι; Αυτό ισχύει για οποιονδήποτε. Βεβαίως η δυσφήμιση είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε έναν χώρο τέτοιο όπως είναι το Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου. Δεν θέλουμε δυσφήμιση σε καμμία περίπτωση. Ας μην έχει κέρδη το Χιονοδρομικό Κέντρο, ας μην γίνεται γνωστό, ας μην γίνεται διάσημο, αλλά το χειρότερο είναι να δυσφημίζεται.

Εκτιμάτε ότι μπορεί και τη φετινή Χειμερινή σεζόν να υπάρξει πρόβλημα με την άδεια λειτουργίας του Χιονοδρομικού Κέντρου, αν δεν δρομολογηθούν κάποιες απαραίτητες εργασίες ή επενδύσεις;

Ελπίζω πως όχι!

Στη υφιστάμενη σύμβαση με τον επιχειρηματία, προβλέπεται ως γνωστό και η διευκόλυνση και φιλοξενία των αγωνιστικών τμημάτων του Ορειβατικού Συλλόγου Τρίπολης, με σκοπό την καλύτερη δυνατή προετοιμασία για τις επίσημες διοργανώσεις; Είσαστε ικανοποιημένοι στο σύλλογο μέχρι σήμερα σ’ αυτόν τον τομέα;

Κοιτάξτε, γενικά δεν έχουμε πρόβλημα με τη διάθεση των πιστών ή των αγωνιστικών χώρων για τις ομάδες μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προέκυψε ποτέ θέμα. Αλλά τα θέματα φροντίζουμε πάντα να τα λύνουμε, γενικά σε ένα πολύ φιλικό κλίμα και της αμοιβαίας εξυπηρέτησης και των επισκεπτών (των τουριστών δηλαδή), αλλά και της λειτουργίας των αθλητικών τμημάτων του συλλόγου. Είναι το μόνο πράγμα το οποίο πάει καλά.

«Εναέριο λιφτ και τεχνική χιόνωση, αναγκαία επένδυση για το ΧΚ Μαινάλου…»

Εσείς από την πλευρά σας ως Υπεύθυνος Χιονοδρομίας του ΕΟΣ Τρίπολης, ύστερα από πέντε χρόνια παρουσίας της εταιρίας ΟΣΤΡΑΚΙΝΑ ΑΕΤΕ, με λίγα λόγια τι απολογισμό θα κάνατε για το Χιονοδρομικό Κέντρο και τη λειτουργία του;

Θα μπορούσε να είναι σαφώς πολύ καλύτερη και το πολύ καλύτερη για εμάς, διότι εμείς ποια δεν αναφερόμαστε στους τουρίστες, όχι γιατί δεν τους θέλουμε στο βουνό αφού είναι η πηγή για να υπάρχει αυτή η επιχείρηση. Θα μπορούσαμε όμως να έχουμε μακρύτερες, καλύτερες και πιο καλοστρωμένες, πιο παγωμένες, πιο σωστές πίστες για την προπόνηση των αθλητών μας. Αυτό θα ήταν το κέρδος το δικό μας. Φυσικά βεβαίως χαιρόμαστε να βλέπουμε κόσμο στο βουνό, χαιρόμαστε να συμμετέχει μαζί μας σε όλες τις αθλητικές μας δραστηριότητες, χαιρόμαστε κάποια παιδιά αυτών τον επισκεπτών κάποια μέρα να στελεχώσουν τις αγωνιστικές ομάδες του ΕΟΣ Τρίπολης. Αυτά τα πράγματα είναι αλληλένδετα. Εκείνο όμως που θα ήταν πολύ μεγάλο κέρδος για εμάς, θα ήταν να είχαμε μεγαλύτερη πίστα, καλύτερη πίστα, μακρύτερη πίστα, καλύτερα στρωμένη και θα είχαμε καλύτερες αποδόσεις από τους αθλητές μας.

Ποια θεωρείτε εσείς αυτή τη στιγμή, την επένδυση που άμεσα είναι αναγκαίο να υλοποιηθεί στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου, για το καλό της σωστής και αξιόπιστης λειτουργίας του;

Θεωρώ ότι τα δύο πράγματα όπου πάνε χέρι-χέρι και είναι αλληλένδετα και αναβαθμίζουν πλήρως το Χιονοδρομικό Κέντρο είναι η εναέριο μεταφορά, δηλαδή το λιφτ-καρέκλα και ταυτόχρονα η εγκατάσταση τεχνητής χιόνωσης σε πολύ συγκεκριμένες και επιλεγμένες θέσεις, έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργεί και όλο το Χιονοδρομικό Κέντρο και το αγωνιστικό κομμάτι το δικό μας.

Σκοπεύει ο ΕΟΣ Τρίπολης να προχωρήσει σε πρωτοβουλίες από εδώ και στο εξής, σε επίπεδο προτάσεων ή παρεμβάσεων, με σκοπό να βελτιωθούν κάποιες καταστάσεις στο Χιονοδρομικό Κέντρο;

Η επικοινωνία μας με τον επιχειρηματία είναι συνεχής και οι υποδείξεις μας είναι συνεχείς. Το ζήτημα είναι από εκεί και πέρα, η διάθεση και το χρήμα που έχει υπόψη του ο καθένας να διαθέσει, πότε και πως. Η διάθεσή μας πάντα, είναι να βρισκόμαστε δίπλα του. Δηλαδή δεν διατηρούμε αναγκαστικά τη σχέση του οικοδεσπότη, του σπιτονοικοκύρη ας το πούμε έτσι και του ενοικιαστή. Ούτε είναι, ούτε θέλουμε να είναι αυτές οι σχέσεις μας.

Τι θα μπορούσε να ζηλέψει το Χιονοδρομικό Κέντρο της περιοχής μας, σε σχέση με άλλα Χιονοδρομικά Κέντρα της κατηγορίας του, αν είχε τηρηθεί βάσει της σύμβασης ο επενδυτικός σχεδιασμός των τελευταίων ετών;

Θα ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα αφού δεν θα είχαμε να ζηλέψουμε τίποτα σε επίπεδο υποδομής και λειτουργίας όχι έκτασης όμως επαναλαμβάνω, από μεγάλα Χιονοδρομικά Κέντρα της Ελλάδος. Όπως θα ήταν ο Παρνασσός, ο Χελμός, τα 3-4 Πηγάδια, επαναλαμβάνω όμως σε επίπεδο λειτουργίας, όχι σε επίπεδο έκτασης. Το δικό μας Χιονοδρομικό Κέντρο έχει μια δεδομένη έκταση η οποία είναι αυτή που είναι.

Σαν επίλογο αυτής της συνέντευξης τι θα θέλατε να προσθέσετε;

Πιστεύω ότι ο Ορειβατικός Σύλλογος της Τρίπολης, έχει κάνει μέχρι σήμερα μία πάρα πολύ μεγάλη δουλειά και αξίζουν εύσημα σε πάρα πολλούς ανθρώπους, εδώ και 40-45 χρόνια. Ίσως και περισσότερα. Έχουμε δώσει πολύ καλά αποτελέσματα σ’ αυτή την πόλη. Συνεχίζουμε να δίνουμε και συνεχίζουμε να προσφέρουμε στα παιδιά πρώτα απ’ όλα την επαφή με το βουνό και το φυσικό περιβάλλον και δεύτερον μία αθλητική δραστηριότητα η οποία αν μη τι άλλο, είναι πολύ πιο καθαρή, απ’ όλες τις πλευρές, από οποιαδήποτε άλλη αθλητική δραστηριότητα μπορεί κανείς να ακολουθήσει.

ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΙΝΑΛΟΥ

Πως είχε το πλάνο της ανάδοχου εταιρείας…

Στη σχετική σύμβαση που υπογράφηκε πριν περίπου πέντε χρόνια μεταξύ της αναδόχου εταιρίας για την διαχείριση του Χιονοδρομικού Κέντρου και του ΕΟΣ Τρίπολης, περιλαμβανόταν και σχετικό χρονοδιάγραμμα με τις επενδύσεις που θα πραγματοποιούνταν από την εταιρία «ΟΣΤΡΑΚΙΝΑ ΑΕΤΕ» με σκοπό την ανακαίνιση και αναβάθμιση του ΧΚ Μαινάλου. Το επενδυτικό αυτό πρόγραμμα περιλάμβανε τρεις φάσεις οι οποίες είχαν χαρακτηριστικά ως εξής:

Α’ ΦΑΣΗ:

Προβλέπεται η άμεση λειτουργία του Χιονοδρομικού Κέντρου Μαινάλου για την προσεχή περίοδο 2004-2005 στην όποια η εταιρία προτείνει:

1)      Την διατήρηση και εκσυγχρονισμό του συρόμενου αναβατήρα της Βορινής πίστας, ώστε να πληροί τις σχετικές προδιαγραφές ασφαλείας.

2)      Την τοποθέτηση στη θέση ΛΑΚΑ ΚΟΜΙΝΗ νέου συρόμενου (καινούριου) αναβατήρα μεγάλης δυναμικότητας όπως περιγράφεται στη σχετική μελέτη του Ε.Ο.Σ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ.

3)      Την τοποθέτηση νέου συρόμενου αναβατήρα στη θέση της παλιάς ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ πίστας, αφού γίνουν και οι σχετικές χωματουργικές εργασίες για τη διαμόρφωση των χώρων.

4)      Την αγορά ενός χιονοστρωτήρα σύγχρονου για τις ανάγκες λειτουργίας του Χιονοδρομικού Κέντρου Μαινάλου και τη συντήρηση των παλαιών.

5)      Την τοποθέτηση ενός baby-lift στο πλατό (με την έγκριση του Ε.Ο.Σ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ.

Β’ ΦΑΣΗ:

Μετά το τέλος της Χιονοδρομικής περιόδου 2004-2005 η εταιρία προτείνει:

1)      Την τοποθέτηση εναέριου αναβατήρα αποσυμπλεκόμενου ή σταθερής ροής με αφετηρία την ευρύτερη περιοχή του υπάρχοντος Σαλέ και έξοδο την κορυφή της τουριστικής πίστας.

Γ’ ΦΑΣΗ:

Μετά το τέλος της Χιονοδρομικής περιόδου 2005-2006 η εταιρία προτείνει:

1)      Την τοποθέτηση δεύτερου εναέριου αναβατήρα αποσυμπλεκόμενου ή σταθερής ροής με αφετηρία την Βορινή πίστα και έξοδο την ευρύτερη περιοχή του σημερινού τερματισμού του ΠΟΛΩΝΕΖΙΚΟΥ αναβατήρα.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι επιπλέον ότι η εταιρία είχε συμφωνηθεί να αναλάβει την ευθύνη εκχιονισμού των δρόμων που οδηγούν στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου, ώστε να εξασφαλίζεται η ακώλυτη λειτουργία του. Την ίδια ώρα προβλεπόταν η δημιουργία:

1) Ένα snowboard park υψηλών προδιαγραφών και

2) ένα baby snow park επίσης υψηλών προδιαγραφών. Το Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου θα είναι το πρώτο και μοναδικό στην Ελλάδα που θα παρέχει τις δύο παραπάνω υπηρεσίες.

Από εκεί και πέρα οι υπόλοιπες υπηρεσίες αλλά και δεσμεύσεις της αναδόχου εταιρίας περιλάμβαναν επίσης τα εξής:

3) Εγκατάσταση τεχνικής πίστας Σκι και mountain camp, ώστε να επιτευχθεί η λειτουργία του Χιονοδρομικού Κέντρου και σε χρόνο όπου δεν υπάρχει φυσικό χιόνι,

4) Όλες οι ως άνω εγκαταστάσεις μετά τη λήξη της μίσθωσης θα παραμείνουν στο Χ.Κ.Μ. προς όφελος του Ε.Ο.Σ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ,

5) Επίσης θα υπάρξει και πρόγραμμα διαφήμισης του Χ.Κ.Μ., με σκοπό την αύξηση της επισκεψιμότητας και

6) θα εγκατασταθούν όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις για την ασφαλή λειτουργία του Χ.Κ.Μ.

Σημειώνεται τέλος ότι η ετήσια μίσθωση του Χιονοδρομικού Κέντρου της Οστρακίνας από την ανάδοχο εταιρία στον Ε.Ο.Σ. Τρίπολης που είχε συμφωνηθεί άγγιζε το ποσό των 18.500 ευρώ ετησίως, ενώ παράλληλα προβλέπονταν και διάφορες παροχές προς τον τοπικό ΕΟΣ αλλά και την ευρύτερη περιοχή γενικότερα.

Τρίπολη, 27 Νοε 2009

ΑΡΕΤΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

Η αισθητή Αρκαδίκη παρουσία στο χώρο της Χιονοδρομίας

Βρισκόμαστε ήδη πολύ κοντά στο Δεκέμβριο και σιγά-σιγά οδεύουμε προς την έναρξη της Χειμερινής περιόδου. Με τη βοήθεια πάντα των καιρικών και κλιματολογικών συνθηκών έρχεται και η έναρξη λειτουργίας των Χιονοδρομικών Κέντρων της χώρας, προσελκύοντας χιλιάδες φίλων του βουνού και της Χιονοδρομίας. Με βάση λοιπόν αυτή την εικόνα δεν υπάρχει καταλληλότερη ευκαιρία για ένα αφιέρωμα σε μία αθλήτρια που γνωρίζει το χώρο της Χιονοδρομίας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, παρά το νεαρό της ηλικίας της.

Ο λόγος βέβαια για την Αρετή Μαραγκού, μαθήτρια της Β’ τάξης Λυκείου που μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα έχει κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της στο χώρο της Χιονοδρομίας, διαφημίζοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο την ευρύτερη περιοχή, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Η Μαραγκού λοιπόν ανήκει στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Τρίπολης από το 2003 απ’ όπου και πέρασε διαδοχικά από τα τμήματα εκμάθησης του ΕΟΣ, στα προ-αγωνιστικά και εν συνεχεία στα αγωνιστικά τμήματα, όπου και πλέον ανήκει. Είναι γεννημένη στις 07/07/1993, αλλά μπορεί να υπερηφανεύεται ότι στα 16 της μόλις χρόνιας έχει καταφέρει να διακριθεί στο χώρο της Χιονοδρομίας σε πολλές σημαντικές εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις.

Τη διετία 2007-2009, μάλιστα η συμμετοχή της σε δεκαπέντε (15) αγώνες εντός και εκτός Ελλάδας, ήταν άκρως εντυπωσιακή, καθώς στην συντριπτική τους πλειοψηφία είχε πλασαρίσματα μέσα στην πρώτη 12άδα. Τη Χειμερινή σεζόν 2007-2008 στην κατηγορία Π2-Κ2, οι εμφανίσεις της ήταν εντυπωσιακές με την κατάκτηση της 2^ης θέσης στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και στην αντίστοιχη κατηγορία στο Καϊμακτσαλάν στο αγώνισμα του Σλάλομ, ενώ δεν μπορούν να περάσουν και οι μεγάλες επιτυχίες της στο Μπάνσκο της Βολυγαρίας στο Διεθνές Κύπελλο, με την κατάκτηση της 4^ης και 5^ης θέσης στο αγώνισμα του γιγαντιαίου σλάλομ. Οι επιτυχίες όμως συνεχίστηκαν και πέρυσι στην πιο μεγάλη κατηγορία, συμμετέχοντας σε αγώνες FIS (Αγώνες που διοργανώνει η Παγκόσμια Ομοσπονδία), καθώς και Εθνικά πρωταθλήματα με πολύ καλές θέσεις και ξεχωριστές εμφανίσεις σε αγώνες FIS, με την κατάκτηση της 7^ης θέσης.

Φέτος η Αρετή Μαραγκού θα αγωνιστεί σε ακόμη μεγαλύτερη κατηγορία, με τους αγωνιστικούς στόχους να παραμένουν μεγάλοι. Ήδη έχει καταφέρει το προηγούμενο διάστημα να συμμετάσχει σε camp στο εξωτερικό με βασικό σκοπό την βελτίωση της τεχνικής της και σημαντικών λεπτομερειών στο αγωνιστικό κομμάτι, με σκοπό τις διακρίσεις στις προσεχείς επίσημες διοργανώσεις.

Μεγάλος άθλος με θυσίες…

Κι αν κάποιος πιστεύει ότι όλες αυτές οι διακρίσεις της νεαρής αθλήτριας του ΕΟΣ Τρίπολης ήταν ένα εύκολο και απλό επίτευγμα, μάλλον δεν γνωρίζει πόσο μεγάλες «θυσίες» κρύβονται πίσω από αυτό το αγωνιστικό αποτέλεσμα. Καταρχάς οι συνεχείς μετακινήσεις σε εβδομαδιαία βάση το Χειμώνα στα Χιονοδρομικά Κέντρα της χώρας (εκ των οποίων πολλά στην Βόρεια Ελλάδα) για προπονήσεις, προετοιμασία και συμμετοχή σε αγώνες είναι και πολλές και κουραστικές τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Επίσης το οικονομικό κομμάτι είναι επίσης ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο, καθώς η προϋπολογισμοί για αγορά απαραίτητου εξοπλισμού, για συμμετοχή σε αγώνες και προπονητικά camp φτάνουν σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Χαρακτηριστική ήταν και η συζήτηση που είχαν οι «Αρκαδικές Ειδήσεις» με τον υπεύθυνο Χιονοδρομίας του ΕΟΣ Τρίπολης, κ. Νίκο Γιαννούλη, ο οποίος μας τόνισε μεταξύ άλλων τις οικονομικές απαιτήσεις για τους αθλητές υψηλού επιπέδου (πρωταθλητισμός), όπως είναι η Μαραγκού. Ακόμη και ο σύλλογος που κάνει προσπάθεια να καλύπτει τα έξοδα του εξοπλισμού και τη συμμετοχή κάποιων ταξιδιών προετοιμασίας στο εξωτερικό, δυσκολεύονται σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται και οι οικογένειες αυτών των αθλητών να βάζουν χρήματα ακόμη και από την τσέπη τους.

«Απούσα» η τοπική κοινωνία…

Παρότι η Αρκαδία είναι κατά κύριο λόγο ορεινή γεωγραφική έκταση και θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο πληθυσμός της θα έδειχνε ένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον χώρο των Χειμερινών σπορ, η πραγματική κατάσταση δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Παρά τη δυναμική παρουσία του ΕΟΣ Τρίπολης γενικότερα και της Αρετής Μαραγκού ειδικότερα στις επίσημες εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις στο χώρο της Χιονοδρομίας, η Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και γενικότερα οι τοπικοί επιχειρηματίες δεν έχουν δείξει να ευαισθητοποιούνται ιδιαίτερα από την προσπάθεια, πέρα ελαχίστων εξαιρέσεων.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια η εντυπωσιακή παρουσία και εξέλιξή της σε αγωνιστικό επίπεδο, δεν έχει σταθεί αρκετή να προκαλέσει το ενδιαφέρον των τοπικών Φορέων, οι οποίοι θα μπορούσαν να συμβάλουν σε μεγάλο βαθμό στην προσπάθεια που η αθλήτρια του ΕΟΣ Τρίπολης καταβάλει μέχρι σήμερα.

Η ίδια πάντως παρά τις δυσκολίες και την πολύ μεγάλη προσπάθεια που πρέπει να καταβάλει, δεν πρόκειται να τα παρατήσει, αφού το Σκι είναι κάτι πολύ σημαντικό για την ίδια. Αγωνιστικά τέλος, η φετινή Χειμερινή σεζόν βρίσκεται «προ των πυλών» και η ίδια είναι διατεθειμένη να κάνει την υπέρβαση με την επίτευξη ακόμη μεγαλύτερων επιτυχιών, που ενδεχομένως να κάνουν ακόμη και αίσθηση στο χώρο της Χιονοδρομίας.

ΑΡΕΤΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

«Για το σκι, προλαβαίνω τα πάντα»!

Η "Κόντρα Επίθεση" βρήκε την ευκαιρία και «έκλεψε» λίγο από τον χρόνο της Αρετής Μαραγκού, από τις υποχρεώσεις της με τα Φροντιστήρια και τα μαθήματα, για να μιλήσει μαζί της για το σκι και την πραγματικά «ηχηρή» παρουσία της σε αγωνιστικό επίπεδο, σε πρόσφατες μεγάλες εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις. Χαμηλών τόνων αλλά με καλή διάθεση ήταν πρόθυμη να μας δώσει να καταλάβουμε καλύτερα το άθλημα της Χιονοδρομίας σε αγωνιστικό επίπεδο, όπως ακριβώς το βλέπει μία νεαρή πρωταθλήτρια, όπως είναι η Αρετή. Η συνέντευξη ήταν άκρως ενδιαφέρουσα, ωστόσο στο τέλος ξεχάσαμε να ανανεώσουμε το ραντεβού για ένα μάθημα σκι στο βουνό, από μία εξαιρετική γνώστρια του αθλήματος.

Πόσα χρόνια ασχολείσαι με το Σκι;

Ασχολούμαι εφτά χρόνια. Ξεκίνησα από την Ε’ Δημοτικού και τώρα είμαι Β’ Λυκείου.

Αλήθεια ποιος ήταν ο λόγος που ήρθες κοντά στο Σκι αρχικά και εν συνεχεία αποφάσισες να ασχοληθείς ως μέλος της αγωνιστικής ομάδας του ΕΟΣ Τρίπολης;

Ένας πρώτος λόγος ήταν η μετακίνηση που είχα με την οικογένειά μου από την Πάτρα στην περιοχή, κοντά στο Μαίναλο. Το Χιονοδρομικό Κέντρο βρισκόταν πολύ κοντά και με αφορμή επίσης κάποια μαθήματα που παρακολούθησα, με έκαναν να ασχοληθώ περισσότερο. Στη συνέχεια μάθαμε για τον Ορειβατικό Σύλλογο και μπήκα στην ομάδα για αγωνιστικό.

Οι προηγούμενοι μήνες επιφύλαξαν σε σένα σημαντικές επιτυχίες. Φέτος ποιοι είναι οι αγωνιστικοί σου στόχοι;

Σίγουρα σκοπός μου είναι να φέρω καλύτερες θέσεις ή ακόμη και την πρώτη θέση στην κατηγορία μου, αλλά το πιο βασικό για μένα είναι να κατεβάσω τους βαθμούς που θα μου αποφέρουν και καλύτερη θέση.

Ποια θεωρείς τη πιο σημαντική στιγμή μέχρι σήμερα, στο διάστημα που ασχολείσαι με το αγωνιστικό σκι;

Ήταν κάποια αγωνιστική παρουσία σε κάποιους Πανελλήνιους που είχα πριν από ένα χρόνο περίπου, κατακτώντας τη 2η θέση. Ήταν ένα μεγάλο επίτευγμα για μένα και ομολογουμένως αισθάνθηκα πολύ ωραία.

Για τον ΕΟΣ Τρίπολης, τον σύλλογο ουσιαστικά στον οποίο ανήκεις τι έχεις να πεις;

Με έχει βοηθήσει πραγματικά, από τα πρώτα βήματα της ενασχόλησής μου με το σκι και του χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη. Με έχει βοηθήσει σε όλους τους τομείς, ακόμη και οικονομικά.

Ποιος είναι ο προπονητής σου;

Δεν έχουμε σταθερούς προπονητές. Ξεκίνησα με τον κ. Γιαννούλη, στη συνέχεια ήταν ο κ. Χαρίτος, αλλά υπήρξαν και διάφοροι άλλοι που με βοήθησαν.

Με αυτούς τους ανθρώπους που σε έχουν βοηθήσει σε αγωνιστικό επίπεδο τι θα έλεγες. Είσαι ικανοποιημένη;

Ναι, είμαι πολύ ικανοποιημένη γιατί έχω καταλάβει ότι προσπαθούν πολύ και ενδιαφέρονται για μένα. Κι έτσι κι εγώ με τη σειρά μου προσπαθώ να ανταποδώσω με τα αποτελέσματα που επιτυγχάνω στους διάφορους επίσημους αγώνες που δίνω.

Είναι γεγονός ότι στη διάρκεια του Χειμώνα αφιερώνεις πολλές ώρες προετοιμασίας και στο Χ.Κ Μαινάλου, ωστόσο οι εγκαταστάσεις του μπορεί να μην σου επιτρέπουν να προπονηθείς όπως θα ήθελες σε σχέση με άλλα Χιονοδρομικά Κέντρα της Ελλάδας. Σε επίπεδο εγκαταστάσεων τι πιστεύεις ότι λείπει στο Μαίναλο, για να μπορεί ένας αθλητής να προετοιμαστεί καλύτερα;

Θα ήθελα να ενδιαφερθούν περισσότερο για το Χιονοδρομικό Κέντρο, γιατί μέχρι σήμερα δεν έχουν ενδιαφερθεί όσο θα έπρεπε και δεν έχουμε τις κατάλληλες υποδομές όπως πίστες για προπόνηση. Επίσης το Χιονοδρομικό Κέντρο απευθύνεται κατά κύριο λόγο στους τουρίστες και στους απλούς Χιονοδρόμους, η παρουσία των οποίων μας δυσκολεύει κάποιες φορές στην προπόνηση.

Τι είναι αυτό που σου αρέσει περισσότερο στο άθλημα του σκι και που πιστεύεις ότι δεν μπορείς να βρεις σε άλλα αθλήματα;

Η αδρεναλίνη όταν κατεβαίνεις το βουνό και τις πίστες και όταν αναπτύσσεις πολύ μεγάλη ταχύτητα. Είναι πολύ ωραίο αίσθημα.

Σκι και διάβασμα. Ο συνδυασμός αυτός σε δυσκολεύει ή έχεις καταφέρει να κάνεις σωστή διαχείριση στο χρόνο σου;

Έχει καταφέρει να κάνω σωστή διαχείριση γιατί συνήθως οι προπονήσεις του Σκι είναι Σαββατοκύριακα και έτσι με βολεύει πολύ και στα μαθήματα. Προλαβαίνω για το σκι τα πάντα!

Το Καλοκαίρι πόσο σου λείπει το Σκι, καθότι μεσολαβούν αρκετοί μήνες μέχρι την έναρξη της Χειμερινής σεζόν;

Μου λείπει αρκετά! Απλά επειδή έχουμε πάει με κάποια camp στο εξωτερικό σε κάποιες χώρες και συγκεκριμένα σε κάποιους παγετώνες, τον Ιούλιο για 14 μέρες, είναι ένα σημαντικός λόγος για να μην μας λείπει το σκι ιδιαίτερα. Έτσι ακόμη και το Καλοκαίρι μου δίνεται η δυνατότητα να κάνω Σκι. Αργότερα όμως μου λείπει αρκετά μέχρι να ξεκινήσει η Χειμρεινή σεζόν.

Για παράδειγμα τη δεδομένη στιγμή να φανταστούμε ότι περιμένεις πως και πως την έναρξη της Χειμερινής σεζόν;

Ακριβώς! Ακόμη και τώρα θα μπορούσα να παραδεχθώ.

Θα μπορούσες να μας περιγράψεις το προπονητικό σου πρόγραμμα με λίγα λόγια σε περίοδο χειμερινής σεζόν; Δηλαδή πόσες φορές την εβδομάδα και για πόση ώρα, αφιερώνεις στις προπονήσεις;

Για Σκι πάω μόνο το Σαββατούριακο, γιατί έχω και υποχρεώσεις με το σχολείο και στη διάρκεια της υπόλοιπης εβδομάδας, ασχολούμαι με το γυμναστήριο περίπου δύο με τρεις φορές την εβδομάδα. Καθώς επίσης και δύο φορές την εβδομάδα με το Βόλεϊ.

Έχεις καταφέρει να πείσεις φιλικά σου πρόσωπα να ασχοληθούν με το σκι, ειδικά μετά τις διακρίσεις σου στο Σκι, ή δεν έχουν ακόμη τολμήσει να το γνωρίσουν καλύτερα;

Έχω προσπαθήσει και μάλιστα κάποιοι έχουν ασχοληθεί, απλά δεν το έχουν πάρει τόσο στα σοβαρά, όσον αφορά το αγωνιστικό επίπεδο, γιατί ασχολούνται και με διάφορα άλλα σπορ, αλλά επίσης είναι και ο χρόνος που τους περιορίζει αρκετά και δεν ασχολούνται ιδιαίτερα.

Άλλα χόμπι έχεις πέρα από την αγάπη σου για το Σκι;

Πρώτα απ’ όλα είναι το σκι και εν συνεχεία ασχολούμαι με το Βόλεϊ. Αυτές είναι οι κυριότερες ασχολίες μου, τις οποίες και έχω συνδυάσει.

Τρίπολη, 04 Ιουν 2009

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Πρόεδρος του ΚΟΑΤ, που έχει κάνει το «Μυτιλήνη-Τρίπολη-Μυτιλήνη», ταξίδι ρουτίνας.

Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Προέδρου του Κολυμβητικού Ομίλου, κ. Γιώργου Σωτηρόπουλου, μπορεί πλέον να τον έχουν εγκαταστήσει στη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου στη Λέσβο, το νησί του Βορειοανατολικού Αιγαίου, ωστόσο φροντίζει να δίνει αρκετά συχνά το παρόν στην Αρκαδική πρωτεύουσα, συνεχίζοντας να παρακολουθεί στενά τα αγωνιστικά δρώμενα και τις δραστηριότητες του ΚΟΑ Τρίπολης. Ο Πρόεδρος του ΚΟΑΤ όσες αρκετά συχνά βρίσκεται στην Τρίπολη και όταν συμβαίνει αυτό, ο συνηθέστερος χώρος στον οποίο μπορεί να τον βρει κανείς δεν είναι άλλος από το κλειστό κολυμβητήριο του ΔΑΚ Τρίπολης. Η «Κόντρα Επίθεση» τον βρήκε το προηγούμενο διάστημα στο κολυμβητήριο της πόλης να συνομιλεί με τους γονείς των παιδιών και με τους στενούς συνεργάτες του στο σύλλογο, με μόνιμο το χαμόγελο και στην αισιοδοξία αποτυπωμένα στο πρόσωπο του.

Βρήκαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο για το σύλλογο, την αγωνιστική δραστηριότητα του συλλόγου τη φετινή κολυμβητική περίοδο, τους αθλητές και τα τμήματα υποδομής, τους στόχους αλλά και τον αθλητή του συλλόγου Γιάννης Δρυμωνάκο, όπως και το κολυμβητήριο του ΔΑΚ Τρίπολης. Με το πάντα «καυστικό» και «χιουμοριστικό» ύφος του που τον κάνουν να ξεχωρίζει μας απάντησε για διάφορα ενδιαφέροντα ερωτήματα που του θέσαμε

Συνεχής μετακίνηση από Τρίπολη-Μυτιλήνη και το αντίστροφο, αλλά αυτά δεν σας εμποδίζει να παρακολουθείτε στενά τα θέματα της κολύμβησης και βέβαια και του συλλόγου.

Πάνω απ’ όλα είναι ο σύλλογος. Βέβαια υπάρχει και η επαγγελματική υποχρέωση της Μυτιλήνης, αλλά είναι τόσο γρήγορα τα μέσα μαζικής μεταφοράς που δεν μου αφήνουν και χώρο και χρόνο να μπορέσω να απαρνηθώ τον ΚΟΑΤ. Τον ΚΟΑΤ που έχουμε αγαπήσει με το συμβούλιο, με τους γραμματείς, με τους προπονητές από το 1985 και από το 1995 ενεργά. Γι’ αυτό και η αγάπη λέγεται ΚΟΑΤ. Γι’ αυτό και δεν τον αφήνουμε. Κάνουμε τα πάντα, είμαστε πάντα δίπλα του, όσο μακριά και αν βρισκόμαστε και με μυαλό και σώμα πολλές φορές βρισκόμαστε κοντά του.

Αλήθεια πως βλέπεις την αγωνιστική πορεία του ΚΟΑ φέτος;

Φέτος είναι ιδιαίτερη χαρά ότι μείναμε μετά από προσπάθειες όχι δικές μας βέβαια, αλλά μετά από προσπάθειες πολλών ετών, βλέπουμε το όνειρό μας να γίνεται πραγματικότητα. Μια ησυχία επικρατεί στην πισίνα, απ’ ότι βλέπετε κι εσείς. Με 35 παιδιά σε κάθε τμήμα. Είναι αρκετά. Τα δε 20 που είναι αγωνιστικά έχουν και βάζουν μπροστά το στήθος τους για να κάνουν ότι καλύτερο, αλλά οι αγωνιστικές μας υποχρεώσεις δεν μας αφήνουν σε ησυχία από τον Σεπτέμβριο. Φουλ σεζόν είναι μετά το Μάρτιο, όπως γνωρίζουμε όλοι, με ένα κύπελλο το Δεκέμβριο το οποίο στέφεται από απόλυτη επιτυχία. Δείξαμε ότι δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι, κοιτάμε τους γονείς στα μάτια και γι’ αυτό ποτέ δεν φύγαμε σε «άτακτο φυγή» από το κολυμβητήριο.

Ειδικότερα οι αγωνιστικές υποχρεώσεις του συλλόγου συνεχίζονται ωστόσο τα απρόοπτα με τις ζημιές το προηγούμενο διάστημα που πραγματοποίησαν άγνωστοι στο κολυμβητήριο, έφεραν και τις προπονήσεις του συλλόγου πίσω

Δυστυχώς συμβαίνουν όλα αυτά τα απρόοπτα όταν έχουμε τη μεγάλη άνοδο και τη στιγμή που πιάνουμε αγωνιστικά φουλ ρυθμούς για το κλείσιμο της αγωνιστικής σεζόν. Και πέρυσι και πρόπερσι στα διάφορα προβλήματα, πότε το πετρέλαιο, πότε άλλα θέματα και πρόσφατα αυτές οι τελευταίες φασαρίες, παραξένεψαν όχι μόνο εμάς, αλλά πιστεύω και όλο τον κόσμο, που ασχολείται με τα κοινά και τα αθλητικά δρώμενα. Να βλέπουμε στην πισίνα τον κ. Λαγό να δείχνει μεγάλο πλήθος αντικειμένων μέσα στη μικρή πισίνα, απορήσαμε ποιος διεστραμμένος νους μπορεί να κάνει αυτό πράγμα. Να έρθει σε έναν αθλητικό χώρο και να πετάξει τα έπιπλα μέσα στην πισίνα. Δεν ξέρω τι σκοπούς αποσκοπεί αυτό το πράγμα. Είχαμε δύο φορές κατά παρελθόν γίνει μάρτυρες σε τέτοια επεισόδια. Τη μία φορά μας είχαν σκίσει τα πανό πηγαίνοντας στον εισαγγελέα, την άλλη μας είχαν σπάσει τα καλάθια κάνοντας και πάλι καταγγελία. Φαίνεται ότι οι κύριοι που μπαίνουν μέσα στο χώρο, ξέρουν ότι υπάρχει και μία ατιμωρησία. Βέβαια το προηγούμενο διάστημα με αφορμή το περιστατικό ο κ. Λαγός μας κάλεσε σε μια σύσκεψη, είπαμε τις απόψεις μας, κι εγώ προσωπικά ήμουν υπέρ του δέοντως, προτείνοντας ο χώρος να βιντεοσκοπείται, έστω και αν δεν είναι ιδιαίτερα σωστό. Όχι μόνο του κολυμβητηρίου, αλλά όλου του σταδίου, γιατί ακούστηκε ότι ζημιές γίνονται και σε άλλους χώρους του σταδίου. Είναι αμαρτία από το Θεό αυτό το στολίδι που λέγεται ΔΑΚ, να μην προσπαθούμε όλοι να το προστατεύσουμε. Εμείς την πληρώσαμε για άλλη μια φορά γιατί δεν μπορέσαμε να πάμε σε πρόσφατους αγώνες στο Ναύπλιο. Δεν κάναμε προπονήσεις, μας πήγε πίσω κάποια χρονικό διάστημα. Ας είναι η τελευταία φορά και όλα τα άλλα θα διορθωθούν, γιατί πνεύμονας άθλησης το κολυμβητήριο, οι επιτυχίες έρχονται, λεγόμαστε κολυμβητικός, αλλά η Τρίπολης ακούγεται όπως θέλουμε συνέχεια να λέμε.

«Πρέπει άμεσα να αντικατασταθούν οι πλάκες χρονομέτρησης…»

Άλλα προβλήματα υπάρχουν που μπορεί να ταλαιπωρούν τις προσπάθειες του συλλόγου αυτό το διάστημα;

Όσο ανοίγει ο καιρός και δεν είναι κρύο, ελαχιστοποιούνται τα προβλήματα κι αυτό έχει να κάνει με τη ζέστη, γιατί το Χειμώνα αντιμετωπίζαμε κάποια προβληματάκια. Εγκαταστάσεις είναι, κάθε χρόνο πιστεύουμε ότι φτιάχνονται και διορθώνονται και θέλουμε να πιστεύουμε ότι κάθε χρόνο θα γίνεται κάτι προς το καλύτερο. Μένει μια μεγάλη εκκρεμότητα που αποτελεί διακαή πόθο κι αυτή είναι οι πλάτες χρονομέτρησης με τις πλάκες αφής που διαθέτουν. Ο κ. Καραδήμας ο οποίος είναι και υπεύθυνος γι’ αυτές τις πλάτες και για το ΔΑΚ, αλλά και από τη ΓΓΑ, έχει αναφέρει το πρόβλημα και τώρα που ακριβώς βρίσκεται το θέμα, δεν γνωρίζω. Αλλά αυτά τα ζητήματα πρέπει να διορθωθούν, για να μην φτάσουμε να αναλάβουμε τη διοργάνωση κάποιων αγώνων.

Οι συχνές μετακινήσεις τους σε άλλες πόλεις αν και δεν επιτρέπεται αυτό έχουν καταστήσεις μερικές από αυτές μη αξιόπιστες. Αν αυτό βγει παραέξω που δεν έχει να κάνει όμως με κάτι μεμπτό, οι άλλες πόλεις καραδοκούν για να διεκδικήσουν διοργανώσεις. Αλλά και το Ναύπλιο που κάνει αγώνες τους κάνει μ’ αυτές τις ειδικές πλάτες του κολυμβητηρίου της Τρίπολης, όπως και η Κόρινθος και η Καλαμάτα, πλην της Πάτρας. Είναι λοιπόν αμαρτία για μια μικρή λεπτομέρεια να μην φτάσουμε στο σημείο να διοργανώσουμε μεγάλους αγώνες. Πριν από δύο χρόνια φιλοξενήθηκε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα που διοργάνωσε ο Δήμος, με προσπάθειες από όλο τον κόσμο νωρίτερα για να μπορέσουμε να αλλάξουμε τους βατήρες. Όλοι το θυμόμαστε πως άλλαξαν αυτά τα περιβόητα τσιμέντα. Ήρθε ολόκληρο Πανελλήνιο πρωτάθλημα για να μπορέσουν να αλλάξουν οι βατήρες. Αν φτάσουμε σε τέτοιο σημείο και για τις πλάτες χρονομέτρησης τι θα πρέπει να φέρουμε; Την μεικτή κόσμου, για να πούμε ότι αλλάξουμε δύο πράγματα;

Οφείλω να σταθώ και στον κ. Λαγό, ο οποίος τώρα ανέλαβε Πρόεδρος του ΔΑΚ και μας διαβεβαιώνει ότι θα είναι δίπλα μας. Θα συζητάμε τα προβλήματα και μακάρι αυτά να γίνονται πράξη. Προς το παρόν δείχνει ότι γίνονται πράξη και γιατί το προηγούμενο διάστημα μας κάλεσε και είπαμε τις απόψεις μας. Επιτροπή σταδίου λοιπόν υπάρχει, υπεύθυνοι άλλοι υπάρχουν κι εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να καταθέτουμε τις προτάσεις μας. Το μεγάλο μας παράπονο στο κολυμβητήριο είναι το θέμα των πληρωμών. Έχουμε φτάσει σ’ ένα σημείο μη αξιοπιστίας, όπου μας κατηγορεί και η Δημοτική Αρχή ότι δεν της δίνουμε τα χρήματα. Που να πρωτό-πληρώσουμε; Τους προπονητές; Τις μετακινήσεις μας; Στο ένα; Στο άλλο; Αν κάποιοι πουν γιατί δεν φεύγετε θα απαντήσουμε αρνητικά γιατί είμαστε «άρρωστοι» μ’ αυτό που υπηρετούμε τόσα χρόνια.

Με την οικονομική σας εκκρεμότητα τι γίνεται;

Τώρα μας ζητούν τα χρήματα του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου και στην πρόσφατη σύσκεψη είπα ότι μπορούμε κάποια στιγμή μέσα στο Μάιο να πληρώσουμε αυτή την εκκρεμότητα την οποία έχουμε, αλλά και αυτό με την πιστή προσέλευση του κόσμου και στον διακανονισμό τον οποίο θα κάνουμε με προπονητές. Πρέπει από κάπου να κόψουμε αφού δεν είναι γίνεται αλλιώς.

Φτάνουμε σ’ ένα σημείο να λέμε κοιτάξτε τα βιβλία και τα χαρτιά μας και να μας δείξουν κι αυτοί τα χαρτιά τους. Όταν παίρνουν 300.000 ευρώ επιδότηση το ΔΑΚ ετησίως, γιατί πρέπει να πληρώνουμε δηλαδή το κολυμβητήριο και να συνδράμουμε; Γιατί να μην συνδράμουν και σύλλογοι από άλλα αθλήματα; Γιατί δεν μπορούμε να παίρνουμε ένα ποσοστό από τις διαφημίσεις του κολυμβητηρίου;

Αγωνιστικοί στόχοι για την παρούσα κολυμβητική περίοδο ποιοι είναι;

Κλείνει η σεζόν τον Ιούλιο με το αποκορύφωμά της με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κατηγοριών. Δεν έχουμε ακόμη Open. Αθλητής μας είναι ο Γιάννης Δρυμωνάκος, που για κάποιους λόγους δεν συμμετέχει φέτος στο Open. Πιστεύω όμως ότι του χρόνου να τα καταφέρουμε. Έχουμε κάποιους αγώνες με κάποιες ημερίδες ακόμη και βέβαια το Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Περιμένουμε όλοι ότι είναι δυνατόν τη στιγμή που δεν φτάνουμε σε σημείο να πιέσουμε αθλητές. Νομίζω όμως ότι θα τα καταφέρουμε αφού κάθε χρόνο γυρίζουμε με γεμάτες αποσκευές.

«Ο ΚΟΑΤ δεν κρατάει κανέναν αθλητή με το ζόρι…»

Αισιοδοξία υπάρχει εν όψει του Πανελληνίου το Καλοκαίρι;

Υπάρχει πολύ μεγάλη αισιοδοξία και δεν κρύβουμε φέτος ότι είμαστε πολύ κοντά και σε μια πρώτη θέση. Εντωμεταξύ φέτος είναι ευχής έργο ότι μπορέσαμε για πρώτη χρονιά, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να καταφέρουμε να έχουμε στη σκυταλοδρομία στα κορίτσια. Τόσα χρόνια παλεύαμε, πότε μας έφευγε μία αθλήτρια, πότε έφευγε η άλλη. Δεν μπορούσαμε ποτέ να φτιάξουμε μία σκυταλοδρομία και εν τέλει όχι μόνο φτιάξαμε αλλά πήραμε και τρίτη θέση σε πρόσφατη σημαντική διοργάνωση. Έτσι τα χαμόγελα έχουν επιστρέψει στο σύλλογο μας και στα μέλη της διοίκησης αλλά και τους προπονητές με τον καλύτερο τρόπο.

Με το θέμα αθλητών που θέλουν μετά από κάποια ηλικία να μεταπηδήσουν σε κάποιο σύλλογο ποια είναι η πολιτική του Κολυμβητικού Ομίλου;

Έχουμε κάνει ένα άτυπο συμφωνητικό μεταξύ συμβουλίου και γονέων. Όταν τα παιδιά φύγουν από τον χώρο του κολυμβητηρίου και όταν αυτό γίνει στην Γ’ Λυκείου, που ήδη έχουν αρχίσει τα πρώτα παιδιά και φεύγουν, οι γονείς τους έχουν δικαίωμα να πάρουν το δελτίο τους και να πάνε όπου θέλουν. Δεν έχουμε σκοπό ποτέ μα ποτέ να κρατήσουμε μαθητή με το έτσι θέλω, όπως έχει γίνει σε άλλα σωματεία ανά την Ελλάδα και να στερήσουμε έτσι οτιδήποτε. Όταν ο γονιός και προπάντων ο αθλητής θέλει να πάει οπουδήποτε, είναι δικαίωμά του. Αν όμως φτάσουμε σε ένα σημείο από μικρά παιδιά να φτάνουμε σε αλισβερίσια αγοροπωλησιών αθλητών με τη δημιουργία σωματείων που θα μοιράζονται τους αθλητές με άλλους συλλόγους, τονίζω ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι.

Όταν πρόκειται για το καλό του αθλητή, κι αυτό το γνωρίζει και ο αθλητής και ο γονιός και νομίζουμε ότι η ηλικία των 17 ετών, όταν τελειώνει το Λύκειο του επιτρέπει να σκέφτεται πιο ώριμα, το δελτίο του είναι στα χέρια του να πάει όπου θέλει και όπου επιθυμεί ο ίδιος. Εμείς από τη δική μας πλευρά και με τις γνωριμίες που έχουμε, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να του ανοίξουμε μια πόρτα παραπάνω αν χρειαστεί.

Το προπονητικό τιμ του συλλόγου «βλέπει» ανερχόμενα ταλέντα από τα μικρά τμήματα;

Ο μεγάλος «τσακωμός» που γίνεται μεταξύ του συμβουλίου και μεταξύ των ανθρώπων του συλλόγου είναι να δώσουμε μεγάλη βαρύτητα στο φυτώριο. Γιατί το φυτώριο όταν αρχίζει από την ηλικία των 5-6 ετών, φτάνουμε να συζητάμε πριν από λίγο για έναν αθλητή ο οποίος είναι 17 ετών, αναφερόμαστε σε δέκα χρόνων αθλητή. Άλλοι έχουν δυνατότητες περισσότερες και άλλοι λιγότερες. Το φυτώριο όμως είναι αυτό που μας δίνει τη δύναμη και τη ζωή να μπορέσουμε να κρατηθούμε και στο χώρο της κολύμβησης, όχι μόνο της τοπικής αλλά και της Πανελλήνιας κολύμβησης, αλλά και να προσφέρουμε κάτι σ’ αυτά τα παιδιά, τα οποία μπορούν να αναδειχθούν μέσα από εκεί.

Από τι διαβεβαιώσεις που έχουμε από τις προπονήτριες που κάνουν στα τμήματα υποδομής, είναι ότι υπάρχει καλό φυτώριο, γιατί υπάρχει η σωστή άμιλλα του ανταγωνισμού με τα μεγαλύτερα. Υπάρχουν τα πρότυπα, ενώ πριν από δέκα χρόνια λέγαμε ότι δεν έχουν τα παιδιά κάποιον να ακολουθήσουν και να ανταγωνιστούν. Τώρα έχουν κάποιον να ακολουθήσουν και κάποιον να ανταγωνιστούν. Και ίσως αυτό είναι και το δέλεαρ που τα μικρά παιδιά, προσπαθούν ακόμη περισσότερο και είναι μεγάλη χαρά για εμάς αυτό.

«”Επιστρέφει” το Μάρτιο ο Δρυμωνάκος, για να δικαιώσει το σύλλογο, την πόλη μας και τον ίδιο…»

Ένα ακόμη μέλος, σχετικά καινούργιο, είναι και ο αθλητής Γιάννης Δρυμωνάκος. Τι γίνεται με τις προπονήσεις του και την πορεία του έως τώρα στο σύλλογο;

Ο Γιάννης Δρυμωνάκος είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο για την ιστορία του Κολυμβητικού πάνω απ’ όλα, αλλά και για την ιστορία της πόλης αφού είναι από εδώ το παιδί. Για την ιστορία με όποια μεμπτά σημεία δημιουργήθηκε είναι υπεύθυνα τα δικαστήρια όπου οι μεταξύ τους πλευρές βρουν μια άκρη κι εμείς δεν μπορούμε να πούμε κάτι. Μπορούμε να πούμε όμως ότι όταν φτάσανε σε ένα σημείο στην Αθήνα και πλέον δεν είχαν ανάγκη τον αθλητή, ήρθε σε μία επαφή με μένα προσωπικά και συζητήσαμε ορισμένα πράγματα. Οι διαβεβαιώσεις τις οποίες πήρα ήταν πάρα πολύ καλές. Αυτή τη στιγμή συνεχίζει να προπονείται. Ο κατεξοχήν προπονητής του κ. Δαμασιώτης που είναι στον «Ωκεανό» σε μία ομάδα στην Αθήνα, είναι από τους καλύτερους προπονητές στην Ελλάδα με ιδιωτικό προπονητήριο. Έρχεται στην Τρίπολη κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο και πιο συχνά κάποιες φορές κα είναι και δέλεαρ για τα μικρά παιδιά που τον βλέπουν, αφού κολυμπάει μαζί με τα παιδιά, κάνει πλάκα και αστειεύεται με τα παιδιά και αυτό έχει δώσει μεγαλύτερη ώθηση στους αθλητές και πιστεύουμε ότι τον ερχόμενο Μάρτιο και είναι η πρώτη φορά που ακούγεται αυτό το θέμα, αφού μέχρι πρότινος ήταν γνωστό ότι τον επόμενο Μάιο θα τελείωνε η τιμωρία του (σ.σ. 10 Μάιου). Η τιμωρία του λοιπόν τελειώνει στις 6 Μαρτίου 2010, οπότε θα δούμε έναν αθλητή από τα παλιά. Θα δούμε έναν αθλητή όπου όλοι αγαπήσαμε και μία άτυχη στιγμή η οποία πέρασε και δεν πρόκειται να σταθεί κανένας σ’ αυτή την ιστορία αφού η απόλυτη «ασπίδα» γι’ αυτόν τον αθλητή είμαι εγώ προσωπικά και ο σύλλογος μου κατ’ επέκταση, αλλά δεν βάζω το σύλλογο πρώτο για να μην πει κανείς ότι βάζω το σωματείο μπροστά. Δεν θα δεχτούμε από κανένα καμία κουβέντα. Με τον προπονητή του δίνει τον καλύτερο του αυτό, προπονείται και θα αρχίσει από τον Ιούλιο και μετά να προπονείται για φουλ σεζόν και πιστεύω ότι κάποια στιγμή, ο αθλητής του Κολυμβητικού Ομίλου Αρκαδίας, Γιάννης Δρυμωνάκος, θα ανέβει και πάλι στο σκαλί που του αρμόζει, το πρώτο. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά πιστεύω σε Ευρωπαϊκό και αν μη τι άλλο και σε Παγκόσμιο επίπεδο. Έχεις τις δυνατότητες και έχει τα φόντα. Εμείς τον δεχτήκαμε στην οικογένειά μας, τον πιστέψαμε και θα συνεχίσουμε να τον πιστεύουμε ότι και να γίνει γιατί είναι καταπληκτικό παιδί και μετά αθλητής και μετά οτιδήποτε, κι όπως λέει και ο Γραμματέας του συλλόγου δίπλα μου, κ. Αγγελόπουλος, αγαπάει το άθλημα και ζει γι’ αυτό το άθλημα. Έχει ξεκινήσει διπλές προπονήσεις πρωί-απόγευμα, με την πρωινή προπόνηση να είναι από τις 06:30 έως τις 08:30 και από τις 09:30 μέχρι τις 11:30, παρακολουθεί μαθήματα στη Γυμναστική Ακαδημία. Τι άλλο να πούμε για την αγάπη αυτού του παιδιού για το κολύμπι ιδιαίτερα. Εμείς αυτά πιστέψαμε, σ’ αυτό το παιδί πιστέψαμε και θα έρθει η στιγμή που θα δικαιώσει και εμάς και το σύλλογό μας και την πόλης μας και τον εαυτό του πάνω απ’ όλα.

Παρακολουθείς τα δρώμενα εδώ του Κολυμβητικού συλλόγου στην Τρίπολη, αλλά σίγουρα έχεις εικόνα και για τα κολυμβητικά δρώμενα στη Μυτιλήνη. Μια σύγκριση θα μπορούσατε να μας κάνετε;

Αν ξεκινήσουμε από τις εγκαταστάσεις εμείς στην κυριολεξία είμαστε το πεντάστερο ξενοδοχείο και εκεί είναι σε μια κατάσταση αν μη τι άλλο κάτω από ρεσεψιόν μικρού μοτέλ. Είναι 25άρα πισίνα, είναι μικρή, είναι έξι διαδρομών, είναι 32 πόντους πλάτος. Δεν είναι ότι καλύτερο. Εμείς φιλοξενήσαμε ένα Πανελλήνιο πρωτάθλημα που αυτοί για να το φιλοξενήσουν θα πρέπει να γκρεμίσουν τη μισή πόλη. Αυτό υπό τύπον αστειότητας, αλλά δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα. Εμείς έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε αυτό το κολυμβητήριο, να έχουμε αυτή την υποδομή, να έχουμε αυτό το σύλλογο που λέγεται αυτή τη στιγμή κολυμβητικός και δουλεύει όπως δουλεύει. Εκεί έχουν τον Αρυσβαίο και τον Α.Ο.Μυτιλήνης, δύο μονιασμένους και καλούς συλλόγους για τη θάλασσα κυρίως γιατί έχουν και ιστιοπλοΐα, πόλο και άλλα αγωνίσματα. Αγωνιστικά μπορώ να πω ότι είναι λίγο πιο πάνω από εμάς, όχι όμως από θέμα υποδομής. Αυτό το χάρμα που βλέπετε εσείς εδώ στο κολυμβητήριο, δεν το βλέπουμε εκεί. Αυτό είναι ο καημός μου και ο πόνος μου που με κάνει πολλές φορές να γυρίζω πίσω, να τρέχω για τους αγώνες και για το κολύμπι. Μας έχει μείνει το μεράκι.

Τρίπολη, 24 Απρ 2009

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο προπονητής-παίκτης που βοήθησε στην άνοδο του Μαντινειακού στην Α’ κατηγορία

Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων όταν ένας σύλλογος ξεκινάει με σωστή οργάνωση, καλή δουλειά εντός αγωνιστικών χώρων στην προετοιμασία αλλά και στη συνέχεια στη διάρκεια της σεζόν, κάτω από ιδανικές συνθήκες και εξαιρετικό κλίμα μεταξύ παικτών και ανθρώπων του συλλόγου, τότε καταφέρνει να επιτύχει τον στόχο του! Μία από αυτές της περιπτώσεις αποτέλεσε τη φετινή σεζόν που πριν λίγο καιρό ολοκληρώθηκε και η ομάδα του Μαντινειακού, αφού για πρώτη φορά στην ιστορία της καταφέρνει να ανέβει στην Α’ τοπική κατηγορία. Η φιλοδοξία των ανθρώπων του συλλόγου όμως δεν σταματάει εδώ αφού και τα επόμενα χρόνια αρχής γενομένης της επόμενης σεζόν ο σύλλογος της Μαντινείας αποσκοπεί σε ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες.

Ένας εκ των συντελεστών αυτής της μεγάλης επιτυχίας και της ανόδου που πέτυχε η ομάδα του Αγίου Βασιλείου ήταν και ο Γιάννης Αποστολόπουλος, ο οποίος τόσο από το προπονητικό πόστο, όσο και ως ποδοσφαιριστής σε κάποια ματς συνέβαλε τα μέγιστα για την επιτυχία αυτή. Οι «Αρκαδικές Ειδήσεις» μίλησαν μαζί του για την επιτυχία αυτή, για τις βλέψεις του συλλόγου το επόμενο διάστημα, αλλά και για την κατάσταση που επικρατεί στο τοπικό ποδόσφαιρο.

Αν κρίνουμε από την άνοδο στην Α’ κατηγορία η χρονιά ήταν επιτυχημένη.

Σίγουρα αυτός ήταν ο στόχος μας. Μ’ αυτόν τον στόχο ξεκινήσαμε και βγήκαμε ως πρώτοι. Ακόμη και ως δεύτεροι αν ανεβαίναμε θα ήταν αποτυχία από τη στιγμή που είχαμε θέσει σαν στόχο μόνο την πρώτη θέση και την πετύχαμε, γεγονός που μας κάνει χαρούμενους και ευτυχισμένους.

Είναι η πρώτη φορά αν δεν κάνω λάθος που συμμετέχεις σε μια ομάδα από το προπονητικό πόστο. Ποια στοιχεία ήταν αυτά που συνέβαλαν στην κατάκτηση του τίτλου και κατ’ επέκταση της ανόδου;

Το πρώτο πράγμα που δούλεψα στα παιδιά μόλις ξεκινήσαμε πέρυσι τον Αύγουστο ήταν ότι τους ξεκαθάρισα ότι δεν είμαι προπονητής, ούτε έχω σκοπό άμεσα να γίνω. Συν επίσης του ότι πήραμε ένα πρωτάθλημα με μένα στα ηνία δεν σημαίνει ότι και πάλι έγινα προπονητής. Ακόμη παίκτης δηλώνω, απλά επειδή ήταν ο τραυματισμός ο δικός μου τέτοιος, ανέλαβα απλά ένα πόστο πιο ιδιαίτερο. Τώρα από εκεί και πέρα η χρονιά κρίνεται επιτυχημένη, γιατί καταφέραμε και δουλέψαμε σε επίπεδα παραπάνω από το β’ τοπικό και το μυστικό αυτής της ομάδας είναι ότι από τα 20-25 παιδιά που διαθέτουμε τα 17-18, είμαστε παιδιά από τα χωριά μας και είμαστε πολύ δεμένοι. Κι όταν μια ομάδα είναι δεμένη, έξω από το γήπεδο της βγαίνει και μέσα στο γήπεδο. Αυτό για εμάς ήταν το μεγάλο μυστικό και αυτή ήταν μία παράκληση του Προέδρου, που ήθελε να δει πάνω απ’ όλα την ομάδα αγαπημένη και από εκεί και πέρα ότι βγει. Το κερδίσαμε, είμαστε αγαπημένοι και το καταφέραμε.

«Θα επιστρέψω του χρόνου με την ομάδα σαν παίκτης…»

Από τη στιγμή που δηλώνεις ακόμη ποδοσφαιριστής, να περιμένουμε του χρόνου να αγωνιστείς με τα χρώματα της ομάδας που ανέβηκε φέτος στο Α’ τοπικό; Υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο;

Σίγουρα! Ξεκινήσαμε μια προσπάθεια μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, με τον Τάσο Κατσογιάννη, τον Δημήτρη Πετρόπουλο, μαζί με τον Πρόεδρο τον Νίκο Σιάννα. Ξεκινήσαμε μια προσπάθεια να ανεβάσουμε την ομάδα, η ομάδα ανέβηκε στο Α’ τοπικό για πρώτη φορά στην ιστορία της και θα συνεχίσουμε. Το ότι θα κατέβω σαν παίκτης και θα είμαι πιο δυνατός την επόμενη χρονιά, το υπόσχομαι πρώτα απ’ όλα στον εαυτό μου και μετά στους συμπαίκτες μου. Από εκεί και πέρα θα τα δείτε την επόμενη σεζόν όλα.

Έπαιξε ρόλο στα play-off ότι ο όμιλος όπου αγωνίστηκε η ομάδα του Μαντινειακού φέτος, ήταν περισσότερο ανταγωνιστικός από τον άλλο όμιλο;

Σίγουρα όταν παίζεις όλη τη σεζόν δυνατά παιχνίδια, μπαίνοντας στα play-off, είχαμε την κατάλληλη φόρμα και μπήκαμε με κεκτημένη ταχύτητα θα μπορούσαμε να πούμε. Αυτό μας βοήθησε, καταφέραμε και κερδίσαμε τον πρώτο αγώνα με το Κορύθιο, που ήταν πάλι από τον όμιλό μας και πήραμε, ένα σημαντικό αβαντάζ και στη συνέχεια νομίζω ότι φάνηκε κάπως η διαφορά με τις ομάδες του άλλου ομίλου, έτσι όπως ήρθε και η τελική κατάταξη.

Το ξεκίνημα ωστόσο δεν ήταν και τόσο καλό. Τι άλλαξε στην πορεία;

Το ξεκίνημα δεν ήταν καλό γιατί προσπαθούσαμε να βρούμε, τα πατήματά μας όλα τα παιδιά μέσα στο γήπεδο. Τα παιδιά κάνανε προετοιμασία παρότι ακούγεται λίγο περίεργο για ομάδα Β’ τοπικού. Έκαναν αρκετή προετοιμασία και αρκετό τρέξιμο και αυτό τους κούρασε αρκετά, γιατί πολλά παιδιά δεν είχαν δουλέψει νωρίτερα για να μην λέμε ψέματα. Από τη στιγμή όμως που λύθηκαν τα πόδια και κατάλαβαν τι ζητάμε μέσα στο γήπεδο σαν ομάδα, μας βγήκε και κάναμε ένα σερί απίστευτο, αφού από την έκτη αγωνιστική του α’ γύρου μέχρι το τέλος και των μπαράζ ήμασταν αήττητοι. Κι αυτό νομίζω ότι τα λέει όλα.

Αν και είναι νωρίς, ο Μαντινειακός τι βλέψεις έχει για τη νέα σεζόν;

Πρώτος στόχος είναι να παίξουμε καλό ποδόσφαιρο. Κάτι που το καταφέραμε σε γενικές γραμμές και φέτος. Δεύτερος στόχος είναι να κοντράρουμε όλες τις ομάδες, είτε εντός, είτε εκτός. Είτε είναι ο πρώτος, είτε είναι ο τελευταίος. Και τώρα σαν μακροπρόθεσμος στόχος από πέρυσι είχαμε πει ότι θέλουμε δύο ανόδους σε τρία χρόνια. Αν τα καταφέρουμε του χρόνου, αν τα καταφέρουμε σε δύο χρόνια έχει καλώς, αλλά και πάλι δεν χάνεται ο κόσμος.

«Χάλια η κατάσταση στα τοπικά πρωταθλήματα…»

Θα προτιμούσες ίσως να είχες κατακτήσει την άνοδο και τον τίτλο ως ποδοσφαιριστής με αγωνιστική παρουσία όλη τη σεζόν και όχι ως τεχνικός, αφού αυτό το πόστο κυρίως είχες αναλάβει έστω και άτυπα τη φετινή σεζόν;

Η χαρά μου είναι διπλή, γιατί όντως πιο πολύ ήμουν στον πάγκο, αλλά όμως υπήρχαν και παιχνίδια που μπήκα και βοήθησα κι εγώ με τη σειρά μου την ομάδα. Ήταν τέτοια η κατάσταση της υγείας μου που δεν μου επέτρεψε να παίξω περισσότερα παιχνίδια, αλλά και πάλι ένας τίτλος είναι ένας τίτλος και είτε τον κατακτάς ως παίκτης, είτε ως προπονητής ίδια χαρά είναι γιατί προσωπικά το κατέκτησα με την ομάδα του χωριού μου, πάνω απ’ όλα.

Θα προχωρήσει σε αρκετές αλλαγές η ομάδα στο ρόστερ της;

Η ομάδα έχει σκοπό να κάνει αυτές τις αλλαγές που θα την δυναμώσουν αρκετά ώστε να σταθεί επάξια στο Α’ τοπικό. Θα κοιτάξουμε βέβαια να φέρουμε παίκτες νεαρούς σε ηλικία. Αυτό είναι το μοτίβο μας και όχι να φέρουμε παίκτες που έχουν χάσει την όρεξή τους και έχουν περάσει από αυτό το επίπεδο. Θα προσπαθήσουμε να φέρουμε παίκτες που θα μας βοηθήσουν και θα τους βοηθήσουμε κι εμείς.

Πως βλέπεις την κατάσταση στα τοπικά πρωταθλήματα της Αρκαδίας;

Με μια λέξη; Χάλια! Το επίπεδο έχει πέσει πάρα πολύ δυστυχώς κι αυτό το διακρίνουμε απ’ το ότι βλέπουμε κάθε Κυριακή στα γήπεδα παίκτες τους οποίους, προσωπικά τους έβλεπα και πριν από δέκα χρόνια όταν ξεκινούσα το ποδόσφαιρο και δεν βλέπω νέα παιδιά. Αυτό είναι που με στενοχωρεί εμένα. Βέβαια υπάρχει στη μέση και ο Αστέρας με τις μικρές ομάδες. Αυτό είναι ένα καλό αλλά από την άλλη το τοπικό ποδόσφαιρο «μαραζώνει». Εκτός αυτού υπάρχουν και πολλά προβλήματα οικονομικά, που δεν μπορούμε να τα αναλύσουμε τώρα, με τις επιχορηγήσεις, με τη γενική γραμματεία που δεν στέλνει λεφτά. Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα κι εγώ τα είδα φέτος πρώτη χρονιά, που ανακατεύτηκα στα διοικητικά και κατάλαβα πόσο δύσκολο είναι για τον οποιοδήποτε Πρόεδρο να βάζει λεφτά από την τσέπη του.

Τι πιστεύεις ότι πρέπει άμεσα να αλλάξει αν θέλουμε, να δούμε μια βελτίωση της κατάστασης αυτής;

Πρώτο και κύριο που πρέπει να αλλάξει είναι οι γηπεδικές εγκαταστάσεις. Παντού. Κι όταν λέμε παντού, παντού! Δεν νοείται τώρα ολόκληρος Νομός και να έχουμε τρία-τέσσερα γήπεδα μόνο με χορτάρι ή με πλαστικό τάπητα. Για μένα αυτό είναι το πρώτο και καλύτερο βήμα. Με διαφορετική όρεξη ο παίκτης θα πάει να παίξει στο χορτάρι και στο πλαστικό γήπεδο παρά στο ξερό γήπεδο ή στο «νταμάρι» που λέμε να φάει τα γόνατά του. Αυτό για μένα είναι ο βασικός λόγος και από τα πρώτα μελήματα που πρέπει να έχει και η ΕΠΣΑ και η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

«Υπάρχουν αρκετοί καλοί παίκτες στην κατηγορία»

Για τον Πρόεδρο του Μαντινειακού, κ. Νίκο Σιάννα, τι σχόλιο θα έκανες;

Το Νίκο τον ξέρουν όλοι. Βέβαια τον ξέρουν με την κακή του οι περισσότεροι. Εγώ τον έχω γνωρίσει από την καλή του. Του χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί το να δίνεις τα ηνία της ομάδας σ’ ένα παιδί 26 χρονών, είναι μεγάλη υπόθεση και θέλει να δείξει και πολλά ψυχικά αποθέματα. Ο Νίκος τα έδειξε, δικαιώθηκε, κι αυτό που μου έδινε κουράγιο όλη τη χρονιά όποτε τον έπαιρνα τηλέφωνο ήταν η φράση «προχώρα κι εγώ είμαι εδώ!». Είναι μεγάλη στήριξη για οποιονδήποτε, είτε είναι προπονητής, είτε είναι παίκτης, να έχει έναν τέτοιο Πρόεδρο από πίσω του.

Υπάρχει καλό υλικό στις ομάδες της Β’ τοπικής κατηγορίας;

Στο β’ τοπικό υπάρχουν παίκτες αρκετά καλοί μπορώ να πω. Απλά όταν παίζεις στο β’ τοπικό, κάπως έρχεται και η κούραση και ο μαρασμός, όπου δεν δουλεύεις και δεν προπονείσαι και ξέρεις, το αφήνεις κάτι και σε αφήνει. Υλικό και παίκτες υπάρχουν. Μην ξεχνάτε ότι στο Κορύθιο τον βασικό μας ανταγωνιστή, έπαιζε ο Παναγιώτης Τρικάτσουλας που έχει παίξει Γ’ Εθνική. Ο Θοδωρής Παναγόπουλος, ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος. Παίκτες με μεγάλη ιστορία εδώ στην Αρκαδία και που μπορούν να παίξουν σε οποιαδήποτε ομάδα. Τώρα από εκεί και πέρα πρέπει να ανέβει γενικότερα το επίπεδο και από το α’ και από το β’ τοπικό και όχι μόνο για να μπορούν να ανέβουν όλες οι κατηγορίες και να μπορέσουμε να δούμε επιτέλους και μια ομάδα να ξεφεύγει λίγο και από τις «μάχες» σωτηρίας στην Δ’ Εθνική αλλά να πρωταγωνιστεί.

Σαν επίλογο θα ήθελες να κάνει κάποιο σχόλιο γι’ αυτή την πορεία και την προσπάθεια του Μαντινειακού;

Σαν παίκτης-προπονητής του Μαντινειακού, θα ήθελα να ευχαριστήσω καταρχήν όλα τα παιδιά που βοήθησαν φέτος. Το γυμναστή Γρηγόρη Παναγιώταρο γιατί έκανε καταπληκτική δουλειά, το οποίο φάνηκε γιατί δεν είχαμε κανέναν μυϊκό τραυματισμό φέτος. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους χορηγούς. Παιδιά δηλαδή από το χωριό, παιδιά οικονομικά επιφανή που βοήθησαν και για το αθλητικό υλικό και για πολλά πράγματα. Μακάρι να μπορούσα να τους αναφέρω ονομαστικά, αλλά είναι πάρα πολλοί. Προσωπικά θα ήθελα να ευχαριστήσω ορισμένους προπονητές και παράγοντες που με έχουν βοηθήσει.

Από τους προπονητές θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Θοδωρή Κανάκη, στο Γιώργο Τζήλο και στον Πέτρο Καλαντζή. Κι από τους παράγοντες απ’ αυτούς που με έχουν στηρίξει απίστευτα είναι ο Κώστας Ανδριανόπουλος της Νεστάνης, ο Γιώργος Τριαντάφυλλος και ο Νίκος Κερκεμέζος από τη Φαλαισία και ο Κώστας Ζιώτης που είναι αυτή τη στιγμή Γραμματέας στην ΕΠΣ Αρκαδίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΜΥΡΝΙΩΤΗΣ

Το πρόσωπο που ανέβηκε Β’ Εθνική με τον ΣΕΦΑ ως παίκτης και ως προπονητής

Πέρασαν περίπου 23 χρόνια για να καταφέρει ο ΣΕΦΑ Αρκαδικός να κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Γ’ Εθνική κατηγορία μπάσκετ και να ανέβει για δεύτερη φορά στην ιστορία του στη Β’ Εθνική. Από τότε μέχρι σήμερα η ομάδα της Τρίπολης πέρασε από πολλές «συμπληγάδες», αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες και ύστερα από αρκετά ανεβοκατεβάσματα από την τοπική κατηγορία στην Γ’ Εθνική, κατάφερε την τελευταία τριετία να θέσει τις βάσεις για το μεγάλο στόχο που επιτεύχθηκε τελικά φέτος.

Ένας άνθρωπος λοιπόν που συνέβαλε τα μέγιστα και μαζί με τους παίκτες και το υπόλοιπο τιμ του συλλόγου κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα στη Β’ Εθνική είναι και ο προπονητής της ομάδας, Γιάννης Σμυρνιώτης. Ο κόουτς του Αρκαδικού όμως έχει καταφέρει παράλληλα κάτι μοναδικό, αφού είναι αυτός που έχει κατακτήσει άνοδο με Αρκαδικό σύλλογο στη Β’ Εθνική και ως προπονητής, αλλά και ως παίκτης πριν 23 χρόνια όταν και αποτελούσε μέλος της. Η ικανοποίηση του διπλή μετά από αυτό το επίτευγμα. Ο ίδιος μπορεί τυπικά ακόμη μέχρι την ημέρα που πραγματοποιήθηκε αυτή η συνέντευξη να μην είχε ανανεώσει με τους «κυανόλευκους», αλλά με την αισιοδοξία αλλά και τον τρόπο που μίλησε για το μέλλον της ομάδας, έδειξε «άτυπα» έστω ότι και του χρόνου θα αποτελεί κάτοικος Τρίπολης.

Η «Κόντρα Επίθεση» τον συνάντησε στο κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης την ώρα που οι παίκτες της ανδρικής ομάδας πραγματοποιούσαν την προπόνησή τους στο γυμναστήριο με τα βάρη. Παρά το γεγονός ότι νωρίτερα είχε κάποιες συζητήσεις στο γραφείο με τους ανθρώπους της διοίκησης βρήκε το χρόνο και μας μίλησε για πολλά πράγματα, κάνοντας απολογισμό της φετινής χρονιάς μια εικόνα για τον ΣΕΦΑ της αγωνιστικής περιόδου στην Β’ Εθνική κατηγορία.

Μια επιτυχημένη πραγματικά χρονιά για τον ΣΕΦΑ Αρκαδικό ήταν η φετινή. Πόσο δύσκολη ήταν αλήθεια για το προπονητικό τιμ, τους παίκτες και τους ανθρώπους του συλλόγου;

Κατά βάση γενικά το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής είναι ένα από τα πιο δύσκολα και λόγω της σκληρότητάς τους και λόγω του ότι έχει την ιδιόμορφη κατάσταση να ανεβαίνει μόνο μία ομάδα, οπότε οποιαδήποτε ήττα γίνει μέσα στη χρονιά, πραγματικά μπορεί να στοιχίσει. Πόσο μάλλον πολύ πιο δύσκολο ήταν για εμάς τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όταν την πρώτη αγωνιστική μέσα στην έδρα μας από την Κόρινθο, χάσαμε στο πόντο το παιχνίδι, οπότε καταλαβαίνετε ότι ήταν ακόμη πιο δύσκολο για εμάς. Απλά βγήκαμε «ζωντανοί» μέσα από ένα τόσο δύσκολο πρωτάθλημα και η ομάδα υλοποίησε τους στόχους που είχε θέσει από την αρχή και νομίζω ότι πραγματικά ήταν μια μεγάλη επιτυχία.

Περιμένατε ότι η φετινή χρονιά θα τελείωνε μ’ αυτό τον τρόπο για το σύλλογο, με την άνοδο στην Β’ Εθνική;

Ήταν στόχος και πόθος όλης της ομάδας και το ξέραμε από την αρχή, το είχαμε θέσει σε όλους τους παίκτες, γι’ αυτό ήρθαν οι συγκεκριμένοι παίκτες και το πρώτο πράγμα που τους έλεγα πέρυσι τέτοιο καιρό ήταν ότι η ομάδα πέρα από το ότι θα κάνει πρωταθλητισμό, θέλει να ανέβει. Όλη τη χρονιά όλοι είχαμε το συγκεκριμένο πράγμα στο μυαλό μας.

Ο τραυματισμός του Αλέξανδρου Μπαλτά σας επηρέασε;

Νομίζω ότι ήταν τεράστια απώλεια για την ομάδα και μπορεί για κάποιους εκτός της ομάδας εννοώντας πρόσωπα εκτός από τους παίκτες, να μην το καταλαβαίνουν τόσο πολύ, αλλά για εμάς που το ζούσαμε καθημερινά πραγματικά ήταν μεγάλη απώλεια γιατί η ομάδα μέχρι να ξαναβρεί τις ισορροπίες της πέρασε δυο-τρία παιχνίδια που θα μπορούσαν να την βγάλουν ακόμη και εκτός στόχων. Νομίζω ότι ο Αλέξανδρος Μπαλτάς κατά βάση και κατά θέση ήταν το μυαλό της ομάδας, ο βασικός playmaker της ομάδας και ήταν λογικό πραγματικά να μην μπορεί κανένας να προδιαγράψει πως μπορεί μια ομάδα να λειτουργήσει, χάνοντας στα τελευταία τέσσερα-πέντε κρίσιμα παιχνίδια το βασικό της playmaker. Αλλά και πάλι σαν πρόβλημα βγήκαμε ζωντανοί.

Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο φετινός Αρκαδικός στηρίχτηκε ουσιαστικά σε έναν παίκτη βασικά, αναφερόμενοι προφανώς για το Γιάννη Μάνο, προσαρμόζοντας όλο το επιθετικό παιχνίδι πάνω σε αντίθεση με άλλες ομάδες οι οποίες έπαιξαν πιο ολοκληρωμένο ή για κάποιους πιο ομαδικό μπάσκετ. Τι θα απαντούσατε σ’ αυτούς τους ισχυρισμούς;

Η απάντηση μπορεί να είναι μονολεκτική και εύκολη. Ότι η ομάδα έκανε το στόχο της και ανέβηκε στη Β’ Εθνική κατηγορία. Αυτό λοιπόν σαν απάντηση ίσως να αρκεί από μόνη της, αλλά παρ’ όλα αυτά μπορώ να συνεχίσω και να πω δυο πράγματα πάνω σ’ αυτό. Το ότι δηλαδή στηρίξαμε το παιχνίδι μας και το παιχνίδι μου και η ομάδα γενικότερα πάνω στο Μάνο, νομίζω ότι ήταν το πιο εύλογο πράγμα. Ο συγκεκριμένος παίκτης κάνει τόσο χρόνια αυτό το πράγμα, να σκοράρει δηλαδή, αυτό ξέρει να κάνει καλά και γι’ αυτό ήρθε. Πρώτον αλίμονο αν υπήρχαν προπονητές που παίρνουν έναν τέτοιο παίκτη και ξαφνικά ψάχνουν μέσα από την ομάδα διάφορα πράγματα και δεύτερον είναι ότι ο Μάνος έκανε το ρόλο που του αρμόζει και που ξέρει και οι υπόλοιποι παίκτες έκαναν αυτό που ξέρουν καλά κι αυτό που τους έβαλα εγώ να κάνουν. Δηλαδή κανένας μην πιστέψει ότι ο φετινός Αρκαδικός ήταν ο Μάνος. Ο φετινός Αρκαδικός ήταν όλη η ομάδα. Μπορεί να φαίνεται μέσα στο επιθετικό κομμάτι και το παιχνίδι ότι ήταν ο Μάνος αυτός που σκόραρε, αλλά τελικά ήμασταν πιο ομάδα από τις υπόλοιπες ομάδες, γιατί αναγκαστήκανε όλοι οι παίκτες να αποδεχτούνε το επιθετικό παιχνίδι, να αποδεχτούν το Μάνο και αυτό έδειξε τελικά ότι ήμασταν η πληρέστερη ομάδα στο μυαλό απ’ όλους, γιατί όλοι αποδέχτηκαν το ρόλο τους. Κι εκεί τελικά ήταν η επιτυχία της ομάδας.

Πως ένοιωσες εσύ προσωπικά και οι παίκτες σου μετά το ντέρμπι με τον Γκυαζιακό και το +7, ένα μόλις πόντο πριν από το όνειρο εκείνη τη χρονική στιγμή, της ανόδου στη Β’ Εθνική;

Εντάξει ήμασταν σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση και εννοώ δύσκολη κατάσταση που είχε να κάνει και με το Μπαλτά, αφού έπρεπε να καλύψουμε το κενό του, σε ένα τέτοιο ντέρμπι όπου πραγματικά όσον αφορά την περιφέρεια σίγουρα ο Γκυζιακός φάνταζε πληρέστερος και έπρεπε να καλύψουμε και το +8 τουλάχιστον. Ήταν νομίζω μεγάλο βάρος για την ομάδα. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι βέβαια μας βοήθησε πάρα πολύ και ο κόσμος και από ένα συγκυριακό και το τοποθετώ έτσι στήριγμα, η ομάδα θα μπορούσε ίσως να είχε εξασφαλίσει και την άνοδό της από το συγκεκριμένο παιχνίδι. Τελειώνοντας βέβαια το παιχνίδι αυτό, η εβδομάδα που ακολούθησε και η συνέχεια αμέσως μετά ήταν πάρα πολύ δύσκολη, οι στιγμές πραγματικά μετά το παιχνίδι πέρα από συγκινητικές ήταν πολύ δύσκολες. Έπρεπε η ομάδα να σηκώσει κεφάλι πολύ γρήγορα, γιατί πραγματικά έπαιζε και το επόμενο παιχνίδι που αποδείχθηκε πολύ σκληρό και πολύ σοβαρό στην Απολλωνιάδα όπου κι αυτή έπαιζε μια κατηγορία. Έπρεπε να λειτουργήσει μέσα στην εβδομάδα σαν να μην συνέβαινε τίποτα, ήταν πολύ δύσκολο ψυχολογικά για όλους και θυμάμαι η κουβέντα που είχε γραφτεί στα αποδυτήρια και που νομίζω ότι καθημερινώς την έβλεπαν τα παιδιά ήταν κι αυτή που υπήρχε στο ταμπλό  των αποδυτηρίων της ομάδας ότι «υπάρχει Θεός και ότι η αδικία κάποια στιγμή θα φανεί». Νομίζω μάλιστα ότι τότε κάποιος πήρε ένα μαρκαδόρο και έγραψε δίπλα για όλη την ομάδα «ψηλά το κεφάλι». Αυτό νομίζω βλέποντας όλη την εβδομάδα τα παιδιά, το ξεπέρασαν. Νομίζω ότι αυτό έγινε και η ομάδα ήταν έτσι όπως έπρεπε ούτως ώστε να πάμε στην Πάτρα απέναντι στην Απολλωνιάδα και να κερδίσουμε όπως κι έγινε.

Ακόμη και μετά από αυτό το παιχνίδι, πόσο ελπίζατε σε δικαίωση την ένστασης που είχατε καταθέσει για την αναμέτρηση με τον Γκυζιακό;

Η ένσταση νομίζω ότι ήταν ένα μέσο να μας βοηθήσει να γίνουμε λίγο πιο δυνατοί στη συνέχεια. Δεν ξέρω αν κανείς πίστευε σ’ αυτή την ένταση και στα επακόλουθα της, απλά επειδή υπήρχε αυτή η κουβέντα συνεχόμενα μέσα στην εβδομάδα, νομίζω ότι ήταν μια «ηλιαχτίδα» και μας βοήθησε για να ήμαστε ζωντανοί τις δύο επόμενες εβδομάδες που ακολούθησαν.

Για ποιο ακριβώς σημείο του μεγάλου εκείνου ντέρμπι με τον Γκυζιακό ο Αρκαδικός προχώρησε στη συγκεκριμένη ένσταση; Τι ακριβώς ζητούσε μέσα από αυτή;

Ζητούσε να μετρήσει το οφθαλμοφανές καλάθι του Σημαιόπουλου που ενώ η μπάλα χτυπάει στο ταμπλό βγήκε ο Δρελιώζης και την έκοψε αντικανονικά αφού η μπάλα είχε πρώτα χτυπήσει στο ταμπλό. Ζητήθηκε να καταχωρηθούν οι δύο πόντοι του καλαθιού το οποίο ήταν πεντακάθαρο.

Πριν τη τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, αναπτύχθηκαν εις βάρος τους Αρκαδικού και της Αγίας Παρασκευής κυρίως από ανθρώπους και φίλους του Γκυζιακού, φημολογίες περί πριμ και παρασκηνιακών συμφωνιών προκειμένου η Αγία Παρασκευή να διεκδικήσει με κίνητρο τη νίκη στο ματς της τελευταίας αγωνιστικής. Πόσο σας ενόχλησαν αυτές οι κατηγορίες;

Σίγουρα ενόχλησαν όλους μας, από εκεί και πέρα όμως νομίζω ότι είναι κάτι που δεν μπορεί ασχοληθεί κάποιος παραπάνω μ’ αυτό, γιατί δεν είναι ισόβαρα πράγματα αυτά, τα οποία δεν αρμόζουν ούτε στους παίκτες του Αρκαδικού, ούτε στη διοίκησή του και ούτε και στους παίκτες της Αγίας Παρασκευής. Η μόνη απάντηση σ’ αυτό θα ήταν ότι και μόνοι τους οι παίκτες της Αγίας Παρασκευής το δήλωσαν, ότι τελικά κανένας δεν μπαίνει στο γήπεδο για να χάσει, κι όποιος θέλει να κερδίσει ας έρθει να μας κερδίσει. Όλα τα υπόλοιπα τα περί πριμ, χρηματισμού κλπ, νομίζω ότι ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας ορισμένων.

Ήσουν από τους ανθρώπους που πανηγύρισαν έξαλλα την άνοδο και το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κατηγορίας. Ήταν από τις πιο σημαντικές επιτυχίες της προπονητικής σου καριέρας;

Σαφώς και είναι και νομίζω ότι ήρθαν και μνήμες από το 1985 όπου ήμουν στην συγκεκριμένη ομάδα που ανεβήκαμε πάλι σαν παίκτες στη Β’ Εθνική κατηγορία και πραγματικά ήταν κάτι πολύ μεγάλο για μένα, να ξαναζήσω τις ίδιες καταστάσεις αυτή τη φορά σαν προπονητής.

Θυμάσαι κάποια πετυχημένη ατάκα τη μεγάλη εκείνη μέρα της 12ης Απριλίου 2008; Τελευταία αγωνιστική με τον Πειραϊκό;

Πάλι έχει να κάνει με την πίστη μας στο Θεό. Ότι μας βοήθησε ο Θεός και η τάξη μπήκε στη θέση της έτσι όπως έπρεπε να γίνει και γιατί τελικά από όλους είχαμε την αναγνώριση ότι ήμασταν η καλύτερη ομάδα και ότι σε όλα τα site, τα μπασκετικά και των ομάδων, γινόταν αναφορά στο ότι η ομάδα του Αρκαδικού που πέρασε νικηφόρα από τις έδρες ήταν η καλύτερη που έχει περάσει και γι’ αυτό νομίζω ότι αποκαταστάθηκε η τάξη, στο μπασκετικό χώρο, στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Αποτελείς ένας πρόσωπο του τοπικού μπάσκετ που από τη μία έχει δημιουργήσει πολλούς καλούς φίλους και ένθερμους υποστηρικτές και από την άλλη αρκετούς «πολέμιους» εξαιτίας ίσως της προπονητικής σου φιλοσοφίας και επιλογών κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου πέρυσι και φέτος. Ωστόσο στέφθηκες πρωταθλητής με τους παίκτες φέρνοντας εις πέρας με επιτυχία την αποστολή σου. Τι έχεις να σχολιάσεις γι’ αυτό;

Χαίρομαι πολύ για τους φίλους που έχω κάνει και πραγματικά ίσως χαίρομαι γι’ αυτούς που δεν με πιστεύουν και νομίζω δεν πιστεύουν σε μένα και το έργο μου, αλλά δεν μπορώ να πω κάτι. Δεν μπορεί να είμαστε όλοι αρεστοί, όλοι είμαστε διαφορετικές προσωπικότητες, έχουμε διαφορετικά πράγματα στο μυαλό μας και αλίμονο αν εγώ στη θέση που κάθομαι και με το βάρος που σηκώνω τη συγκεκριμένη στιγμή, μπορώ να έχω το ίδιο μυαλό και τις ίδιες επιλογές με κάποιους που κάθονται στην κερκίδα ή μπορεί να είναι πεντακόσια άτομα και σίγουρα μπορεί να έχουν διαφορετική γνώμη από μένα. Εγώ είμαι εκείνη τη στιγμή με 200 σφυγμούς όπως και οι παίκτες μου, παίρνω κάποιες αποφάσεις, κρίνομαι γι’ αυτές που παίρνω και νομίζω ότι το αποτέλεσμα είναι αυτό που δικαιώνει ή όχι τις επιλογές μου.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη αναμέτρηση που έδωσε φέτος η ομάδα του Αρκαδικού στο πρωτάθλημα;

Η πιο δύσκολη αναμέτρηση σίγουρα ήταν η αναμέτρηση με τον Γκυζιακό, γιατί ήταν ένα παιχνίδι που είχε πίεση όχι μόνο της νίκης, αλλά πίεση και από το σκορ που θα έπρεπε να γυρίσουμε με το στόχο του +8 και συγκυριακά επειδή έλειπε και ο Αλέξης Μπαλτάς, νομίζω ότι ήταν πραγματικά το πιο δύσκολο παιχνίδι απ’ όλα όσα παίξαμε όλη τη χρονιά.

Ποια ήταν η χειρότερη εμφάνιση και ποια η καλύτερη φέτος της ομάδας;

Η χειρότερη εμφάνιση ήταν σίγουρα αυτή με το Άργος που ίσως είχαμε πιστέψει ότι θα κερδίσουμε και μάλλον εύκολα. Κανείς δεν ήταν σε εκείνο το παιχνίδι λόγω μυαλού μέσα στο γήπεδο. Κανένας από τους παίκτες δεν ξέφυγε παραπάνω από το μέτριο και η ομάδα έχασε πολύ δίκαια. Το καλύτερο μας παιχνίδι νομίζω ότι ήταν στην Κεφαλονιά που έχει να κάνει και με την προηγούμενη ερώτηση αφού ήταν εξίσου το ίδιο δύσκολο παιχνίδι μ’ αυτό του Γκυζιακού, γιατί ήμασταν από μια ήττα που μπορεί να ήταν καταστροφική για εμάς. Πήγαμε στην Κεφαλονιά, κάναμε ένα καταπληκτικό παιχνίδι, κερδίσαμε πολύ εύκολα τριάντα πόντους και όποια δυσκολία είχε πριν την έναρξή του, τόσο ευκολία είχε με το πέρας του, γιατί πραγματικά παίξαμε καταπληκτικά.

Υπήρξαν κάποιες αγωνιστικές επιλογές που τελικά δεν θα επαναλάμβανες φέτος αν το πρωτάθλημα ξεκινούσε από την αρχή;

Νομίζω όχι, πραγματικά όλα τα παιδιά που επιλέχθηκαν γι’ αυτό που επιλέχθηκαν, έκαναν το ρόλο τους ήταν ακριβώς μέσα στα πράγματα που τους ζήτησα και νομίζω ότι για τη συγκεκριμένη κατηγορία, οι επιλογές και οι συγκεκριμένοι παίκτες ήταν αυτοί που θα έπρεπε να είναι. Δηλαδή από την αρχή αν θα έπρεπε να ξαναφτιάξω μια ομάδα που θα ανέβαινε στη Β’ Εθνική, επειδή τους γνώρισα και ένα χρόνο, εγώ πάλι τους ίδιους παίκτες θα έπαιρνα.

Δεν έλειψαν όμως και κάποια απρόοπτα με παίκτες όπως ο Τζανιδάκης, ο οποίος φάνηκε μετά από κάποιο σημείο να μην είναι και τόσο τυπικός σε θέματα της ομάδας. Ισχύει κάτι τέτοιο; Τι συνέβη τελικά με αυτόν τον παίκτη;

Ο Αντώνης είναι ένας παίκτης ο οποίος ήρθε από μία ομάδα (από τη Δάφνη), που δεν έπαιζε πολύ χρόνο ίσως καθόλου θα έλεγα και ήρθε εδώ με τη λογική και τη σκέψη ότι θα πρέπει να παίξει. Το οποίο το έχει ο κάθε παίκτης και είναι δικαιολογημένη η θέση του. Από εκεί και πέρα όμως η ομάδα έπρεπε να βρει το δρόμο της και να βρει και την ηρεμία της γιατί πραγματικά κάποιες στιγμές και στην προπόνηση σίγουρα λόγω αυτού του θέματος δεν είμαστε ήρεμοι όλοι και νομίζω ότι μόνος του σε κάποια πράγματα έθεσε τον εαυτό του εκτός ομάδας, γιατί όταν του δόθηκαν οι ευκαιρίες και κάποιες φορές τις πήρε και βγήκε «ζωντανός», παίζοντας και καλά παιχνίδια όπως στα Γιάννενα και με τον Γκυζιακό, δεν τις εκμεταλλεύτηκε. Κάποιες στιγμές όμως που του δόθηκαν ευκαιρίες στα εντός έδρας παιχνίδια ειδικά, νομίζω ότι δεν έθεσε τον εαυτό του κάτω από την ομάδα και μοιραία και μόνος του αποχώρησε, χωρίς βέβαια καμία κακία και τίποτα περαιτέρω. Απλά δεν μπορούσε να αντέξει το να παίζει λιγότερο απ’ όσο θεωρούσε ο ίδιος.

Περνώντας στο κεφάλαιο της ομάδας από εδώ και στο εξής, καταρχάς θα μείνεις στον ΣΕΦΑ Αρκαδικό και την προσεχή αγωνιστική περίοδο στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής;

Ακόμη δεν έχω μιλήσει με τη διοίκηση, δεν έχω ξεκαθαρίσει τι θα κάνω. Αλλά νομίζω ότι οι βλέψεις και της διοίκησης, αλλά και οι δικές μου είναι να παραβρίσκομαι και στην ομάδα του χρόνου. Από εκεί και πέρα μένουν τα τυπικά πράγματα της κουβέντας, που νομίζω ότι δεν θα είναι δύσκολο να λυθούν. Τώρα όσον αφορά για την ομάδα του χρόνου είμαστε σε κάποιες κουβέντες, σαφώς και είναι ένα εξίσου δύσκολο πρωτάθλημα. Λίγο πιο μπασκετικό θα έλεγα. Με δύσκολες έδρες, με πάρα πολλά ταξίδια και με ομάδες που είναι χρόνια στην κατηγορία και την ξέρουν και αυτή θα είναι και η δυσκολία για να χτίσουμε την καινούργια ομάδα. Υπάρχουν σίγουρα βλέψεις, υπάρχουν στόχοι τους οποίους θα τους δούμε μέσα στον Ιούνιο. Ακόμη άλλωστε είναι πολύ νωρίς και έχει να κάνει και με το μπάτζετ της ομάδας, είναι κάποια πράγματα που πρέπει να τα θέσουμε από την επόμενη εβδομάδα και μετά κάτω και να δούμε τι μέλει γεννέσθαι.

Από τη στιγμή που μείνεις στην ομάδα και λογικά σιγά-σιγά ξεκινάει ο προγραμματισμός της επόμενης αγωνιστικής σεζόν, πιστεύεις ότι θα υπάρξουν πολλές αλλαγές στο ρόστερ  της ομάδας;

Θα ήθελα να μην κάνω πολλές αλλαγές. Η ομάδα πρέπει να κρατήσει έναν βασικό κορμό. Δεν μπορεί να χτίζεται από χρονιά σε χρονιά, από την αρχή. Έτσι όπως έγινε πέρυσι δηλαδή. Σίγουρα θα κρατήσει ένα κορμό, απλά ίσως για κάποιους λόγους και για να δυναμώσει η ομάδα και για κάποιους προσωπικούς λόγους για κάποια παιδιά, ίσως να χρειαστεί να αποχωρήσουν. Δεν θα αλλάξει όμως η γενική σκέψη και το γενικό πλάνο της ομάδας.

Ήδη έχουν ακουστεί κάποιες πληροφορίες για παίκτες που είναι πλέον παρελθόν ή βρίσκονται κοντά σε αποχώρηση. Υπάρχει κάτι επίσημο αυτή τη στιγμή;

Όχι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι, τα παιδιά όλα είναι εδώ και τα περισσότερα προπονούνται καθημερινά. Κάποιοι έχουν άδεια. Ο Μάνος για παράδειγμα έχει άδεια, έχει συμβόλαιο και του χρόνου έτσι κι αλλιώς οπότε είναι μέλος της ομάδας. Έχει άδεια να ξεκουραστεί γιατί νομίζω ότι χρειάζεται και λίγο ξεκούραση παραπάνω από τους υπόλοιπους. Ότι κουβέντες γίνουν θα γίνουν από την επόμενη εβδομάδα (σ.σ. αυτή που διανύουμε) ή μετά.

Στόχος της ομάδας με βάση τα σημερινά δεδομένα, ποιος θα είναι τη νέα αγωνιστική περίοδο στη Β’ Εθνική πιστεύεις;

Επειδή ακριβώς δεν έχω μιλήσει ακόμη με τη διοίκηση για τέτοια πράγματα θα σας πω το δικό μου στόχο όσον αφορά τη συγκεκριμένη ομάδα. Η ομάδα που πρέπει να φτιαχτεί αν γίνεται πρέπει να φτιαχτεί για να κάνει πρωταθλητισμό. Πρέπει να φτιαχτεί να πρωταγωνιστήσει για να έχει ότι και να της συμβεί στη χρονιά που θα είναι πολύ δύσκολη, τουλάχιστον τα κεκτημένα. Δηλαδή να κρατηθεί στην κατηγορία, να μείνει στην κατηγορία και να πατήσει γερά στα πόδια της. Κι αυτό θα γίνει μόνο όταν φτιάξει μια πολύ καλή και πολύ ανταγωνιστική ομάδα και από εκεί και πέρα ότι καλύτερο έρθει και ότι καλύτερο βγει νομίζω είναι ο στόχος της ομάδας. Απλά δεν θα ήθελα με τίποτα, πράγμα που δεν πιστεύω και δεν νομίζω να γίνει ποτέ, να ξαναγυρίσει η ομάδα στην κατηγορία που ήταν πριν. Στην Γ’ Εθνική δηλαδή. Αυτό θέλουμε να αποφύγουμε και αυτός θα είναι ο στόχος όλων.

Από την επόμενη μέρα από τη στιγμή που υπογράψεις και τυπικά με το σύλλογος έχει σημειώσει κάποια συγκεκριμένα ονόματα παικτών στο μπλοκάκι τα οποία θα εισηγηθείς να έρθουν το Καλοκαίρι στον Αρκαδικό ή τέλος πάντων να γίνει μια προσπάθεια προσέγγισης με κάποια σχετική πρόταση;

Εντάξει τα ονόματα είναι πάρα πολλά, οι παίκτες είναι πολλοί, απλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να δώσω και ονόματα, δεν μπορώ να πω και κάτι παραπάνω, γιατί είναι λίγο δύσκολη περίοδος καταρχήν. Μόλις τελείωσαν τα πρωταθλήματα της Β’ Εθνικής και της Α2. Οι περισσότεροι παίκτες είναι ακόμη σε διακοπές, δεν γνωρίζουν τι θα κάνουν και νομίζω ότι είναι και κακή περίοδος τελικά, γιατί αυτή τη στιγμή είναι ανεβασμένα τα ποσά, ανεβασμένα τα πράγματα γενικά τη συγκεκριμένη περίοδο, οπότε νομίζω ότι απλά θα πρέπει να μείνουν στο μυαλό μας και σιγά-σιγά μπαίνοντας στον Ιούνιο τότε να αρχίσουν οι κουβέντες και τα πιο σοβαρά θέματα για την ομάδα.

Η προπονήσεις θα συνεχιστούν μέχρι πότε;

Μέχρι τουλάχιστον τέλος Ιουνίου, μπορεί και μέχρι τις 10 Ιουλίου ανάλογα τον προγραμματισμό και την έναρξη του πρωταθλήματος τη νέα χρονιά, αλλά περίπου εκεί στις 10 Ιουλίου πρόκειται να σταματήσουμε.

Πότε υπολογίζετε να ξεκινήσει η προετοιμασία αν όλα πάνε καλά;

Θα αρχίσουν σίγουρα μέσα στον Αύγουστο, δεν ξέρω όμως τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή του Αυγούστου. Έχει να κάνει με την έναρξη του πρωταθλήματος που επειδή μάλλον θα είναι πολύ αργά, τέλη Οκτωβρίου λόγω Ολυμπιακών Αγώνων. Θα έχουμε σίγουρα υποχρεώσεις και για το Κύπελλο Ελλάδος, απλά νομίζω ότι δεν θα είναι άμεσος στόχος στον προγραμματισμό, αν μείνω τελικά εγώ, το κύπελλο. Σκοπός είναι να έχει φορμαριστεί η ομάδα στην αρχή του πρωταθλήματος και όχι στο κύπελλο.

Θα αλλάξουν σημαντικά πράγματα στον προγραμματισμό της νέας αγωνιστικής περιόδου;

Πιστεύω πως ναι. Θα αλλάξουν κάποια πράγματα και στη δομή της ομάδας και στον προγραμματισμό. Θα πρέπει να σκληρύνουν τα πράγματα γενικά στην ομάδα. Είναι πιο δύσκολες οι υποχρεώσεις λόγω των ταξιδιών. Αλλά νομίζω και πάλι ότι η ομάδα αυτή είναι συνηθισμένη στα δύσκολα και νομίζω ότι θα τα καταφέρει.

Αλλαγές στη φιλοσοφία στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας θα έχουμε και σε καθαρά αγωνιστικά θέματα;

Αυτό εξαρτάται από το ρόστερ που θα δημιουργηθεί. Απλά σε γενική βάση πιστεύω σε πρώτη απάντηση στην ερώτηση, νομίζω πως ναι, σίγουρα θα έχουμε αλλαγή κάποιων πραγμάτων και όσον αφορά τη φιλοσοφία, είμαι από τους προπονητές που λέω το εξής, ότι δεν έχω πέντε πράγματα στο μυαλό μου και αυτά εφαρμόζω πάντα με ότι παίκτες και να έχω, ότι ομάδα και να έχω. Υπάρχει κάποια γενική φιλοσοφία, απλά ανάλογα με τους παίκτ