11202018Τρι
Thursday
 

Υπερασπίσου το παιδί…

TASOULIS 01

ΓΡΑΦΕΙ ο Γιάννης Βασιλόπουλος

Το περασμένο καλοκαίρι και συγκεκριμένα στις 17 Ιούλη 2017 δημοσιεύθηκε μια πολύ ενδιαφέρουσα και συνάμα «διαφορετική» συνέντευξη στην ιστοσελίδα www.gazzetta.gr. Ο Θάνος Σαρρής έθεσε εξαιρετικά ερωτήματα σε έναν ποδοσφαιριστή, με αφορμή τη μεταγραφή του από τον Πανιώνιο στη γαλλική Λανς. Και πήρε απαντήσεις που δεν συνηθίζονται σε αθλητικού περιεχομένου συζητήσεις στα μέσα ενημέρωσης οπότε ορθά, κατά τη γνώμη μου, ο συντάκτης κάνει το χαρακτηρισμό: «συνέντευξη που σπάει τα καθιερωμένα».

Σκέφτηκα λοιπόν τότε να φτιάξω ένα κείμενο σχετικό αλλά δεν το έκανα. Ωστόσο χάρηκα πάρα πολύ διότι ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής άρθρωσε ένα ποιοτικό λόγο και αναφέρθηκε σε θέματα ιδιαίτερα σημαντικά, που όμως δεν «πουλάνε». Αφήστε που σε κάποιους χαλάνε και το «προφίλ» ή το «στάτους», σε άπταιστα ελληνικά. Επιπρόσθετα τα λεγόμενα του συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή με βρίσκουν σχεδόν απόλυτα σύμφωνο, για να μην πω «ευθυγραμμισμένο» και φανώ υπερβολικός.

Η χαρά και η ικανοποίηση διανθίστηκαν γιατί ο άνθρωπος που μετέφερε αυτές τις απόψεις μεγάλωσε στην Τρίπολη και θεωρώ πως αποτέλεσε ένα αξιόλογο εκπρόσωπο αυτής σε αθλητικό επίπεδο και όχι μόνο, απ’ ότι φαίνεται. Και γράφω σε παρελθοντικό χρόνο το ρήμα «αποτέλεσε» διότι ενημερώθηκα σήμερα πως ο Χρήστος Τασουλής εντάχθηκε στον Αστέρα Τρίπολης. Θεωρώ πως είναι μια πολύ καλή κίνηση και παρόλο που εγώ σ’ αυτό το άρθρο αναφέρομαι κυρίως σε εξωαγωνιστικά θέματα θέλω να επισημάνω πως εκτιμώ ιδιαίτερα τα ποδοσφαιρικά του προσόντα καθώς πρόκειται για ένα πολύ καλό αριστερό οπισθοφύλακα με επιθετικές αρετές, καλά χτυπήματα και πλάγια «ανεβάσματα» που τόσο χρειάζονται στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Επίσης τονώνει η ομάδα του Αστέρα το τοπικό στοιχείο με ένα παιδί της πόλης, αλλά και με ένα παιδί που έχει περάσει απ’ τις τάξεις της στο παρελθόν. Με αφορμή λοιπόν την ποδοσφαιρική του επάνοδο γράφω αυτό το κείμενο με καθυστέρηση περίπου έντεκα μηνών και επειδή κούρασα θα παραθέσω αυτούσιες κάποιες απ’ τις ερωτήσεις – απαντήσεις της εν λόγω συνέντευξης, οι οποίες κατά τη γνώμη μου εμπεριέχουν το εκπαιδευτικό στοιχείο και αξίζει να διαβαστούν και ίσως να προβληματίσουν όλους μας. Πάμε λοιπόν:

 

Γιατί σπανίζουν πρωτοβουλίες από το χώρο του αθλητισμού;

«Πολλές φορές πρέπει να μας χτυπήσει το πρόβλημα την πόρτα για να καταλάβουμε. Θεωρώ ότι οι περισσότεροι αθλητές καταπιανόμαστε από μια εφήμερη δόξα που μας καθησυχάζει, καθώς και  από τις πολύ καλές οικονομικές απολαβές, οι οποίες μειώνονται με τον καιρό. Νομίζω ότι ο καθένας πρέπει να βοηθήσει τον διπλανό του, ώστε να γίνουμε περισσότεροι και συλλογικά να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε κάτι για τις γενιές που ακολουθούν».

Ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι είχε πει πως «η τέχνη δεν είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά τον κόσμο, αλλά ένα σφυρί για να τον διαμορφώσει». Μπορεί να λειτουργήσει έτσι και το γήπεδο; Να μην αντανακλά την κοινωνία, αλλά να την διαμορφώνει; 

«Οι ποδοσφαιριστές θέλοντας και μη είμαστε πρότυπα για τα παιδιά. Άρα οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο σε αυτά. Τα παιδιά είναι η ελπίδα. Επομένως, πρέπει να προσέχουμε όλοι την εικόνα που προβάλλουμε, αν θέλουμε να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά».

Ήσουν σε μια προσφυγική ομάδα, τον Πανιώνιο. Πώς έζησες τις πρωτοβουλίες για τους πρόσφυγες και τι εικόνα έχεις γενικότερα για το προσφυγικό ζήτημα στην Ελλάδα; Θα μπορούσε το ποδόσφαιρο και η κοινωνία του να έχει παίξει μεγαλύτερο ρόλο σε πρωτοβουλίες αλληλεγγύης;

«Το προσφυγικό είναι ένα μείζον ζήτημα για την κοινωνία. Ο Πανιώνιος και ο κόσμος του έχουν ζήσει στο πετσί τους την προσφυγιά. Η ομάδα πέρυσι πήρε σχετικές πρωτοβουλίες και αγκάλιασε τους πρόσφυγες. Νομίζω ωστόσο ότι πρέπει να ευαισθητοποιηθούν περισσότεροι φορείς της Πολιτείας για να βοηθηθούν αυτοί οι άνθρωποι, που άφησαν τα σπίτια τους παρά τη θέλησή τους και αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Η Πολιτεία πρέπει τους προστατέψει από επιτήδειους εκμεταλλευτές ανθρωπίνων ψυχών που αποσκοπούν μόνο στο εύκολο χρήμα».

Στις φωτογραφίες από τις πρώτες σου στιγμές στη Λανς φορούσες ένα μπλουζάκι των Social Waste, το οποίο έχετε βάλει ξανά με τον Μασούρα μετά από αγώνα. Χιπ-χοπ πολιτικοποιημένο, με σεβασμό στις ρίζες του. Είναι οι στίχοι τους αυτοί που σε τράβηξαν περισσότερο; Τι μουσική ακούς γενικότερα και γιατί;

«Από μικρός άκουγα hip hop αλλά συνήθως οι περισσότεροι καλλιτέχνες απομυθοποιούνται όταν τους γνωρίσεις ή από την πορεία που ακολουθούν στο μέλλον. Όχι όμως οι Social Waste. Είναι ένα συγκρότημα που με εκφράζει. Είναι ένα γκρουπ που οι στίχοι του σε ταξιδεύουν και ταυτόχρονα μπορούν να σε διδάξουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που έψαξα στο google για να καταλάβω τι συμβαίνει. Ευελπιστώ να συνεχίσουν έτσι και στο μέλλον».

Δεν είσαι ο ποδοσφαιριστής που θα τα σπάσει στα μπουζούκια. Αντίθετα πήγαινες σε συναυλίες, σε μαγαζιά του κέντρου κτλπ. Είσαι από τις εξαιρέσεις ή τελικά είστε πολλοί;  

«Ο κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του ακούσματα και τον δικό του τρόπο διασκέδασης. Και νομίζω ότι είναι δίκαιο αυτό. Τρόπος διασκέδασης μπορεί να είναι για κάποιον το διάβασμα, ή το να κάνει ένα περίπατο, να κάτσει σε μια παραλία ή σε ένα παγκάκι. Απλά πολλοί είναι αυτοί που διασκεδάζουν με ό,τι επιτάσσει η μόδα της εκάστοτε εποχής. Δεν είμαι ο μόνος που περνάει καλά στο κέντρο και σε συναυλίες. Στον Πανιώνιο συγκεκριμένα ήμασταν πάνω από τρεις, άρα νομίζω πως είμαστε αρκετοί». 

Τι διαβάζεις αυτόν τον καιρό;

«Καζαντζάκη».

Είχε τραβήξει την προσοχή σου ένα γκράφιτι με έναν σκυμμένο άνθρωπο πάνω σε καφάσι, που είχε μπροστά του ένα καροτσάκι με «φόρους, μνημόνια, επιβίωση» και την ατάκα «The Real Survivor». Είδαμε πρόσφατα απίστευτους αριθμούς τηλεθέασης σε παιχνίδι επιβίωσης. Τι πιστεύεις για τέτοιου είδους θεάματα και την επιρροή που έχουν στην κοινή γνώμη; Είναι ο αθλητισμός μια υγιής εναλλακτική;

«Είναι ένα από τα πιο αδιάφορα θεάματα που έχω δει να προβάλλονται. Με θλίβει που η πλειοψηφία ασχολείται με αυτό. Για εμένα μαχητές είναι αυτοί που κάνουν δύο δουλειές για να ταΐσουν την οικογένειά τους, αυτοί που μεγαλώνουν χωρίς γονείς, αυτοί που πάσχουν από την ανίατη ασθένεια και έχουν τη δύναμη να χαμογελούν. Survivors είναι αυτοί που δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι, οι άστεγοι, αυτοί που δουλεύουν 60 χρόνια και δεν παίρνουν σύνταξη. Και διάσημοι είναι αυτοί που πρέπει να δείξουν το πρόβλημα στους υπόλοιπους.»

Αναφερόμενος στο πως το ποδόσφαιρο κατέληξε να γίνει βιομηχανία, εξορίζοντας την ομορφιά που πηγάζει από την απόλαυση του να παίζεις, ο μεγάλος Ουρουγουανός Εδουάρδο Γκαλεάνο το είχε χαρακτηρίσει ως «ένα θλιβερό ταξίδι από το πηγαίο στο αναγκαίο». Σε βρίσκει σύμφωνο αυτή η τοποθέτηση; Βρίσκεις στον κόσμο του σύγχρονου παιχνιδιού ψήγματα ρομαντισμού; 

«Το ποδόσφαιρο είναι αγνό παιχνίδι μόνο στην γειτονιά και στην πλατεία. Στη βιομηχανία του ποδοσφαίρου είναι πολύ δύσκολο να κρατήσεις αυτόν τον ρομαντισμό. Αλλά θα σου αναφέρω ένα  άλλο απόσπασμα του Γκαλεάνο, που διάβασα πρόσφατα. Λέει: "Ευτυχώς εμφανίζεται ακόμα στα γήπεδα, αν και περιστασιακά, κάποιο τολμηρό αγρίμι που ξεφεύγει από το πλάνο και διαπράττει το σφάλμα να τα βάλει με ολόκληρη την αντίπαλη ομάδα, τον διαιτητή, το κοινό στις κερκίδες. Για την απόλαυση και μόνο του κορμιού, που ορμά στην απαγορευμένη περιπέτεια της ελευθερίας". Άρα υπάρχει ελπίδα..»

Τι πάει στραβά με το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα και από που πρέπει να ξεκινήσει η προσπάθεια διόρθωσης των κακώς κειμένων; 

«Το ποδόσφαιρο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας. Νομίζω ότι η κοινωνία βρίσκεται σε σήψη και το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από αυτό. Άποψη μου είναι ότι η λύση βρίσκεται στις μικρότερες ηλικίες, που πρέπει να μπουν οι βάσεις για να αλλάξει κάτι. Η βάση είναι το παιδί. Για να αλλάξουν τα πράγματα στην κοινωνία αρχικά και κατ' επέκταση στο ποδόσφαιρο».

Τι είναι για σένα το ποδόσφαιρο και τι θα μπορούσε ιδανικά να είναι; 

«Για εμένα το ποδόσφαιρο είναι ένα λαϊκό, αγνό σπορ που με τα χρόνια έχασε το δρόμο του. Το ποδόσφαιρο θα έπρεπε να είναι ένα μέσο να έρχονται οι άνθρωποι πιο κοντά και όχι να χωρίζονται σε στρατόπεδα, να μαχαιρώνονται και να σκοτώνονται για χρώματα, σημαίες και φανέλες».

Τι καθορίζει τον ιδανικό συμπαίκτη;

«Τον χαρακτηρίζει ο σεβασμός που δείχνει στους συμπαίκτες του, ανεξαρτήτως ποιότητας, ηλικίας, χρώματος και παλαιότητας. Και φυσικά η ικανότητά του να μην αποποιείται ποτέ τις ευθύνες».

Με ποια μεγάλη προσωπικότητα θα ήθελες να παίξετε ένα μονό και μετά να συζητήσετε και γιατί;

«Αν έπρεπε να διαλέξω δεν θα ήταν ποδοσφαιριστής και δεν θα παίζαμε μονό. Έχω μάθει ότι οι Ζαπατίστας έχουν ομάδα και έχουν παίξει συν τοις άλλοις με επίλεκτη ομάδα του διεθνούς φήμης γκραφιτά, Banksy. Άρα θα διάλεγα εγώ την ομάδα μου και θα πήγαινα να παίξω με τους Ζαπατίστας , να μάθω από πρώτο χέρι τι γίνεται στο Μεξικό».

Τι θα έκανες αν δεν ήσουν ποδοσφαιριστής; 

«Μάλλον μια δουλειά που δεν θα μου άρεσε, όπως δυστυχώς η πλειοψηφία. Και να αναφέρω σε αυτό το σημείο ότι όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουμε την "ευλογία" να κάνουμε το χόμπι μας επάγγελμα. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό».

ΠΗΓΗ-ΦΩΤΟ: WWW.GAZZETTA.GR

 

Υ. Γ.

Παραθέτω το σύνδεσμο της δημοσίευσης για όποιον θέλει να διαβάσει το πλήρες κείμενο. Αξίζει να δείτε και τα σχόλια, στο κάτω μέρος της συνέντευξης, τα οποία είναι ενδεικτικά της αποδοχής των απόψεων αλλά και γενικά της προσωπικότητας του Χρήστου Τασουλή, κυρίως από φίλους του Πανιωνίου.

Ο σύνδεσμος είναι: http://www.gazzetta.gr/football/article/1111052/tasoylis-sto-gazzettagr-mahites-einai-ekeinoi-poy-pashoyn-apo-tin-aniati-astheneia-kai-hamogeloyn


Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Alternative flash content

Requirements

KATASTIMA ENOIKIAZETAI BANNER

IRIDA SWIMMING BANNER

VARDOUNIOTIS ALEXIOS BANNER

aspet banner 2018-19

Επι του πιεστηριου

Τα cookies είναι σημαντικά για την εύρυθμη λειτουργία του www.contraepithesi.gr και για την βελτίωση της online εμπειρίας σας. Πατήστε «Αποδοχή» για να συνεχίσετε ή επιλέξτε «Περισσότερες πληροφορίες» για να δείτε λεπτομερείς περιγραφές των τύπων cookies που χρησιμοποιούτνται από τον ιστότοπο μας, καθώς και των εφαρμογών διαχείρισης της κίνησης για να επιλέξετε αν θα αποδεχτείτε ορισμένα από αυτά ή όχι.