12112018Τρι
Thursday
 

FAKELOS NEO KLEISTO GYMNASTIRIO 02

Ο προπονητής του πρωταθλητή Πολύβιου, μιλάει αποκλειστικά στο «Κόντρα Επίθεση»!

KOUTRIS_01Η πορεία του Πολύβιου Μεγαλόπολης τη φετινή αγωνιστική περίοδο, δεν ήταν τυχαία καθώς για να επιτευχθεί χρειάστηκαν ώρες δουλειάς στο γήπεδο, καλό κλίμα, αγωνιστικές ισορροπίες και εν τέλει ένα σύνολο από παίκτες, ανθρώπους της διοίκησης και φυσικά τον προπονητή που θα μπορούσε να φέρει εις πέρας με επιτυχία το μεγάλο στόχο για τη φετινή αγωνιστική σεζόν. Η Αρκαδική ομάδα δεν έφτασε τυχαία στην κατάκτηση του πρωταθλητή στην Α’ τοπική κατηγορία μπάσκετ και κατ’ επέκταση στο εισιτήριο ανόδου στην Γ’ Εθνική κατηγορία της επόμενης σεζόν. Για όσους είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά τον Πολύβιο είδαν μία ομάδα που με γνώμονα την δυνατή άμυνα, δύσκολα «καμπτόταν» από τους αντιπάλους. Επιπλέον με ικανούς παίκτες και στον επιθετικό τομέα κατάφερε να βρει το δρόμο για μεγάλες νίκες στο πρωτάθλημα οι οποίες αρχικά τον οδήγησαν στην κατάκτηση της πρώτης θέσης της κανονικής περιόδου και στη συνέχεια του έδωσαν τον τίτλο του πρωταθλητή.

Ένας από τους ανθρώπους ο οποίος έχει μεγάλο μερίδιο «ευθύνης» σ’ αυτή τη σπουδαία επιτυχία μετά το 2000 και το 2007, είναι ο προπονητής του Πολύβιου κ. Αντώνης Κούτρης, ο οποίος δεύτερο χρόνο στην Αρκαδική ομάδα κατάφερε να περάσει την κατάλληλη φιλοσοφία εντός και εκτός παρκέ, προκειμένου η ομάδα να φτάσει στο σημείο, σήμερα, να πανηγυρίσει το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Γ’ Εθνική.

Ο κ. Κούτρης μίλησε στην ραδιοφωνική εκπομπή του «Κόντρα Επίθεση» μέσα από τη συχνότητα της Δημοτικής ραδιοφωνίας Τρίπολης το απόγευμα της Τρίτης τόσο για τη μεγάλη επιτυχία και τα μυστικά αυτής, όσο και για το αγωνιστικά πλάνα υπάρχουν στο σύλλογο από εδώ και στο εξής. Επίσης μίλησε για το φετινό πρωτάθλημα της α’ τοπικής κατηγορίας, τον Αρκαδικό και γενικότερα για την παρουσία του στην ομάδα και τα τμήματα υποδομής του συλλόγου της Μεγαλόπολης

 

 

«Πίστευα στην ομάδα μου από πέρυσι…»

 

Σημαντική επιτυχία αναμφισβήτητα η κατάκτηση του πρωταθλήματος αν και ο Πολύβιος το έχει κάνει πάλι και στο παρελθόν και συνεπώς δεν αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο γι’ αυτόν.

Άλλες δύο φορές καθώς είχαμε καταφέρει να ανέβουμε άλλες δύο φορές. Τόσο το 2000 όσο και το 2007.

 

Καταρχάς θα θέλαμε να μας πείτε δύο λόγια γι’ αυτή την επιτυχία.

Να πω ότι εγώ προσωπικά έχω αναλάβει από πέρυσι την ομάδα, μία ομάδα ως γνωστόν οργανωμένη στις μικρές ηλικίες και με αρκετό κόσμο, καθώς έχει γύρω στα 200 άτομα συνολικά από το μίνι μέχρι το ανδρικό. Από πέρυσι που ξεκινήσαμε κάναμε μία ανανέωση καθώς βάλαμε καινούργια παιδιά μαζί με τους παλιούς με σκοπό να παίξουμε καλό μπάσκετ και να περάσουμε μία φιλοσοφία ίσως διαφορετική. Αυτό έφερε από μόνο του κάποια αποτελέσματα αφού δεν ήταν αυτοσκοπός της ομάδας το να πάρουμε πρωτάθλημα.

 

Θα μπορούσατε να μας μεταφέρετε λίγο το κλίμα της ομάδας μετά από αυτή τη σπουδαία επιτυχία αυτές τις μέρες;

Το κλίμα στην ομάδα έχει δύο όψεις. Η μία είναι ενθουσιασμός, χαρά και ικανοποίηση ειδικά από τους παίκτες, το προπονητικό τιμ και τον κόσμο, αλλά από την άλλη και η διοίκηση έχει τις σκοτούρες της καθώς το οικονομικό παίζει σημαντικό ρόλο από εδώ και στο εξής. Η επόμενη μέρα συνεπώς φέρνει κάποια θέματα σχετικά με το κατά πόσο η πόλη θα στηρίξει την ομάδα, κατά πόσο θα βρεθούν κάποια επιπλέον χρήματα, χωρίς να αλλάξει η φιλοσοφία της ομάδας, για να προχωρήσει καλύτερα στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής το οποίο είναι πιο σκληρό, πιο δυνατό και με περισσότερες απαιτήσεις, ταξίδια, κ.λπ.

 

Αλήθεια εσείς περιμένατε την κατάκτηση του πρωταθλήματος στο ξεκίνημα της φετινής αγωνιστικής περιόδου;

Ειλικρινά; Σαν προπονητής το περίμενα. Και από πέρυσι που ανέλαβα την ομάδα την πίστευα, γιατί εγώ δεν βρήκα «καμένη γη» ή κάτι αντίστοιχο. Υπήρχαν τρία-τέσσερα παιδιά που αποτελούσαν τους παλιούς της ομάδας και περάσαμε μερικούς έφηβους στη βασική ομάδα, οι οποίοι ήταν δουλεμένοι και όχι τυχαίοι και φυσικά προσωπικά πίστευα και πέρυσι ότι θα πάμε καλύτερα. Τότε είχαμε χάσει έξι-εφτά ματς στον πόντο λόγω απειρίας και φέτος στο ξεκίνημα της χρονιάς πίστευα ότι θα εξαργυρώσουμε κάποια πράγματα. Ότι πιθανότατα να είμαστε στον τελικό, αλλά εντάξει δεν ήξερα αν θα ήμαστε εμείς οι πρωταθλητές, γιατί αυτά δεν θεωρούνται δεδομένα. Απλά πίστευα ότι θα ήμασταν στις δύο-τρεις καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος. Το πίστευα δηλαδή.

 

 

«Σκληρό το φετινό πρωτάθλημα…»

 

Το μυστικό της επιτυχίας, αν θα μπορούσαμε να το πούμε έτσι, ποιο θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτέλεσε, ώστε η ομάδα σας να φτάσει σ’ αυτή την επιτυχία;

Όσον αφορά το βασικότερο είναι η προπόνηση. Όταν εγώ είχα όλους τους παίκτες στο γήπεδο και δουλεύαμε σκληρά και βελτιωνόμασταν, φυσικό και επόμενο είναι να παρουσιάσεις κάτι καλύτερο. Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, η άμυνα μας. Ήταν πολύ σκληρή άμυνα και παρ’ όλο που είχαμε νεανική ομάδα δεχθήκαμε γύρω στους 54 πόντους μέσο όρο σε κάθε παιχνίδι. Στην στραβή μας μέρα στην επίθεση η άμυνα μας κράταγε και γι’ αυτό ήμασταν μέσα στα παιχνίδια. Όταν ήμασταν κακοί επιθετικά παλεύαμε το ματς μέχρι το τέλος με την άμυνα.

 

Γενικά το πρωτάθλημα πως το είδατε φέτος κόουτς;

Είχε ιδιαιτερότητες το πρωτάθλημα φέτος. Είχε ομάδες πολύ καλές οι οποίες κάπου στη μέση του δρόμου, είχαν προβλήματα τραυματισμών, και απουσίες από τις προπονήσεις. Γνωρίζετε ότι είναι ημι-ερασιτεχνική κατηγορία και αρκετοί παίκτες δεν ήταν σταθερά παρόντες όλο το διάστημα στις προπονήσεις. Όπως η Άμιλλα, η οποία για εμάς ήταν πάρα πολύ καλή αντίπαλος και πολύ δυνατή ομάδα στον πρώτο γύρο. Στον δεύτερο γύρο όμως με κάποιους τραυματισμούς ή κάποια παιδιά που λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν έμειναν πιο πίσω. Και άλλες ομάδες που έχασαν στη διάρκεια του πρωταθλήματος λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων των παιδιών έχασαν μέρος της δύναμής τους. Από εκεί και πέρα οι ομάδες που έμειναν μέχρι τον τελικό και αυτό ήταν το χαρακτηριστικό τελικά, ήταν αυτές που είχαν κάνει πραγματική ανανέωση, όπως ο Ακάδημος Καλαμάτας και εμείς. Είχαμε όλους τους παίκτες μας στο γήπεδο και δουλεύαμε συνέχεια. Από τις τέσσερις ομάδες που δούλευαν συνέχεια φέτος οι δύο έφτασαν στον τελικό. Σκληρό πρωτάθλημα πάντως γιατί για να μείνουν κάποιοι στην κατηγορία, χρειάστηκαν οκτώ νίκες, το οποίο σημαίνει ότι και οι ομάδες στην ουρά είχαν το δικό τους λόγο στο πρωτάθλημα. Για παράδειγμα έπεσε ο Σπαρτιατικός και ο Φιλαθλητικός και ειδικά οι παίκτες της πρώτης ομάδας απ’ όσο ξέρω ήταν κάθε μέρα στο γήπεδο.

 

Κύριε Κούτρη μας είπατε ότι είχατε την ευκαιρία να έχετε αρκετό κόσμο στο γήπεδο, αναφερόμενος στους παίκτες σας στο παρκέ. Εκτός παρκέ υπήρχε κόσμος; Οι φίλαθλοι στήριξαν την προσπάθεια της ομάδας;

Στην αρχή παίζαμε σε άδεια καθίσματα και μόνο μπροστά σε 10-20 ατομα. Στο δεύτερο γύρο σιγά-σιγά άρχισε και «ζεσταινόταν» ο κόσμος και προς το τέλος η αλήθεια είναι ότι είχαμε πολύ κόσμο με κόσμια συμπεριφορά. Σ’ αυτό ίσως να έφταιγε και η ομάδα αφού πέρυσι είχε ξεκινήσει την ανανέωσή της με κάποια άσχημα αποτελέσματα και όσο να ναι ο νεοέλληνας δεν κοιτάζει το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο ή δεν ξέρω ποια άλλο άθλημα με το πως θα περάσει δύο ώρες και να διασκεδάσει, αλλά το κοιτάζει με βάση τα αποτελέσματα και αυτό είναι λάθος νοοτροπία που έχουμε συνολικά σαν λαός. Αν η ομάδα της πόλης του είναι επιτυχημένη την ακολουθεί, αν δεν πάει και τόσο καλά δεν πάει στο γήπεδο απλά για να διασκεδάσει. Όταν λοιπόν ήρθαν οι επιτυχίες σιγά-σιγά μαζεύτηκε ο κόσμος στο γήπεδο.

 

 

«Θέλω να μείνω και να βοηθήσω…»

 

Παράπονα από τη φετινή σεζόν εσείς έχετε, είτε προσωπικά, είτε σαν σύλλογος;

Εμείς σαν σύλλογος παράπονα όσον αφορά τη διαιτησία στην αρχή είχαμε, Όχι όμως με τη λογική ότι αδικούσε εμάς, όσο τη φιλοσοφία που είχε γενικά με τα σφυρίγματά της. Άφηνε δηλαδή πολύ το σκληρό παιχνίδι ακόμη κάποιες φορές και στα όρια του αντιαθλητικού, ώστε να μην έχει θέαμα το μπάσκετ και να είναι λίγο άσχημη η εικόνα όλων των παιχνιδιών. Όχι μόνο των δικών μας και δεν το αναφέρω αποκλειστικά και μόνο για τα δικά μας παιχνίδια. Κάναμε πολλές κουβέντες γιατί εμείς τους διαιτητές ειδικά στα τοπικά τους βλέπουμε ως συνεργάτες και υπήρξε κάποια βελτίωση, αλλά θα θέλαμε κάτι περισσότερο. Δηλαδή στα play-off ευχαριστηθήκαμε πραγματικά διαιτησίες και θα θέλαμε να είναι πιο αυστηροί όσον αφορά τις επαφές και να πάρει λίγο το μέρος της η επίθεση. Γενικά αναφέρομαι καθώς κάτι αντίστοιχο γινόταν και σε άλλες ομάδες.

Από εκεί και πέρα δεν έχουμε κανένα παράπονο. Η διοίκηση ήταν κοντά, ο κόσμος στο τέλος ήταν μαζί μας από το δεύτερο γύρο και μετά, οι αντίπαλοί μας είναι οι περισσότεροι φίλοι και δεν είχαμε πραγματικά κανένα παράπονο.

 

Όσον αφορά την παρουσία στην ομάδα και στη συνέχεια πως το βλέπετε; Έχετε προχωρήσει σε κάποια συζήτηση με τη διοίκηση;

Δεν έχουμε συζητήσει. Προσωπικά είχα μείνει εκτός χώρου του μπάσκετ, παρότι είμαι γύρω στα τριάντα χρόνια στο μέσα στο άθλημα. Δεν είχα κατά νου να γίνω προπονητής σε μόνιμη βάση. Είχα αναλάβει κατά καιρούς όμως όταν δεν είχε προπονητή η ομάδα και ήρθα για να την βοηθήσω. Πρώτη χρονιά στο Α’ τοπικό πάλι έκανα μία ανανέωση, αλλά δεν με άφησαν να ολοκληρώσω το έργο μου την επόμενη χρονιά. Ακόμη μία στη Γ’ Εθνική που παραλίγο να κρατήσουμε την ομάδα στο Β’ γύρο με Μεγαλοπολίτες μόνο. Αυτή τη φορά μου έδωσαν ευκαιρία και μου είπαν ότι θα με αφήσουν να κάνω έργο σε ένα βάθος χρόνου τεσσάρων-πέντε χρόνων. Έτσι ξεκίνησε η κουβέντα και απλά έχω μείνει σ’ αυτό.

 

Πάντως εσείς έχετε διάθεση και όρεξη να μείνετε και να βοηθήσετε έτσι;

Βέβαια, να μείνουμε και να φτιάξουμε πράγματα για όσο μπορούμε, γιατί το Αρκαδικό μπάσκετ αυτή τη στιγμή είναι σε υψηλό επίπεδο. Γιατί όταν έχεις μία ομάδα σαν τον Αρκαδικό στην Α2, έχεις τη Μεγαλόπολη πλέον στην Γ’ Εθνική, έχεις την Άμιλλα που είναι πάντα σε πολύ καλό επίπεδο και στο ανδρικό αλλά και στο γυναικείο και έχεις και τους Δρομείς που είναι η νέα δύναμη για το Αρκαδικό μπάσκετ. Νομίζω ότι σε σχέση με την Καλαμάτα και τη Μεσσηνία και τη Λακωνία, το Αρκαδικό μπάσκετ είναι ψηλά. Πιστεύω ότι μπορούμε να μείνουμε εκεί σταθερά εμείς στη Γ’ Εθνική με καλή δουλειά, χωρίς να γκρεμίσουμε ότι χτίσαμε τόσα χρόνια και αν δεν τα καταφέρουμε να ξαναδουλέψουμε περισσότερο για να ξανανέβουμε και να τα καταφέρουμε και να στηριχτούμε σε μία φιλοσοφία και κορμό που στηρίζεται στα δικά του παιδιά.

Ο τεχνικός του Πολύβιου σε ματς στην Τρίπολη επί της Άμιλλας τη στιγμή που δίνει οδηγίες στους παίκτες του.

 

 

«Καρδιά του συλλόγου, τα τμήματα υποδομής…»

 

Χωρίς να υποτιμήσουμε τις υπόλοιπες Αρκαδικές ομάδες θα μπορούσαμε να σταθούμε λίγο παραπάνω στον ΣΕΦΑ Αρκαδικό με ένα σύντομο σχόλιό σας;

Ο Αρκαδικός έχει μπει πλέον σε επαγγελματικά πλαίσια. Έχει αλλάξει φιλοσοφία που είναι καθαρά επαγγελματική, οπότε όλο αυτό που γίνεται γύρω από τον Αρκαδικό έχει να κάνει με το πόσο θα καταφέρει να αντέξει στην οικονομική πίεση που σίγουρα υπάρχει και στην κοινωνία μας και ασκείται και στις ομάδες μας. Όσο καταφέρει να αντέξει οικονομικά εγώ πιστεύω ότι θα είναι ένα πολύ αξιόλογο σωματείο και πολύ σωστό και στην κοινωνία της Τρίπολης, αλλά και στο μπάσκετ της περιοχής γενικότερα. Αν από εκεί και πέρα αν η ομάδα δεν τα πάει καλά στο οικονομικό κομμάτι, εκεί τότε θα έχει πρόβλημα. Δεν νομίζω ότι έχει κάποιο άλλο πρόβλημα να αντιμετωπίσει ο Αρκαδικός. Και διοίκηση έχει και σωστό προπονητή έχει αποδείξει ότι έχει ο οποίος τα πάει καλά και ωραίο μπασκετ παίζει στο γήπεδο και αρεστή ομάδα είναι στις ανώτερες κατηγορίες. Κι αυτό είναι τουλάχιστον κάτι ευχάριστο για εμάς τους μπασκετικούς και ειδικά τους Αρκάδες, ότι ο Αρκαδικός είναι σ’ αυτή την κατηγορία και μακάρι εις ανώτερα!

 

Είναι αλήθεια για να γυρίσουμε λίγο στο κεφάλαιο «Πολύβιος» ότι η ομάδα διαθέτει ένα δυνατό «όπλο» και αυτό είναι τα τμήματα υποδομής. Βοηθάει τελικά αυτό στο να διατηρηθεί η ανδρική ομάδα σε βάθος χρόνου σε ανταγωνιστικά επίπεδα;

Βέβαια! Κοιτάξτε τώρα, μην κρυβόμαστε, η Μεγαλόπολη είναι μία πόλη 7-8000 κατοίκων. Δεν είναι ούτε Τρίπολη, ούτε Καλαμάτα, ούτε Σπάρτη. Το μόνο της όπλο και η καρδιά ουσιαστικά του συλλόγου είναι τα παιδιά, δηλαδή η υποδομή της. Φέτος η ομάδα έχει πολύ δυνατά τμήματα. Πήραμε το πρωτάθλημα εδώ φέτος ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ στην κατηγορία εφήβων και φτάσαμε στους «18» του Πανελληνίου πρωταθλήματος και με προβλήματα με απουσίες και τραυματισμούς, απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους όπως η Άμιλλα και ο Ακάδημος. Διαθέτουμε επίσης και δυνατό ΜΙΝΙ. Το παιδικό επειδή υπήρξε μία αναδιάρθρωση πέρυσι έμεινε λίγο πίσω χάνοντας λίγο χρόνο και πάλι κι εκεί ωστόσο ήμασταν αρκετά καλοί. Όταν έχεις πάρει δύο από τα τέσσερα πρωταθλήματα και διεκδικείς και στο ΜΙΝΙ κάτι καλό, σίγουρα αποδεικνύεται ότι υπάρχει κάποια δύναμη στο σύλλογο.

Αυτό έχει να κάνει όλα αυτά τα χρόνια από το γεγονός ότι υπάρχει σωστή δουλειά κυρίως από τη Γεωργία Μανιάτη και τώρα από τη Χριστίνα Στασινού, οι οποίες κρατούν τις ακαδημίες σε πολύ υψηλό επίπεδο και ο επόμενος προπονητής που είναι στα παιδικό-εφηβικά βρίσκει τα παιδιά με τα βασικά σε πολύ υψηλό βαθμό. Όταν εμείς λοιπόν φέτος είχαμε έξι παίκτες στη δωδεκάδα κάτω των 20 ετών καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η δύναμή μας ήταν στις υποδομές.

 

 

«Λίγες αλλά ουσιαστικές αλλαγές για του χρόνου…»

 

Πλέον τώρα η ομάδα είναι στην Γ’ Εθνική. Τα οικονομικά δεδομένα αλλάζουν και χωρίς να θέλουμε να σταθούμε στις λεπτομέρειες ο Πολύβιος πλέον πως σκοπεύει να κινηθεί από εδώ και στο εξής;

Ο Πολύβιος ταπεινά και με τον τρόπο που κινήθηκε πέρυσι και φέτος. Δηλαδή να στηριχτεί στους παίκτες που ήδη είχε. Ως γνωστό έχουμε ήδη δύο-τρία παιδιά έμπειρα όπως είναι ο Μιχαλόπουλος από την Καλαμάτα, ο Αντώνης Μιχαγιάννης και ο Γιάννης Ρεκουνιώτης από την Τρίπολη. Για εμάς υπάρχουν και δύο-τρία παιδιά από τη Μεγαλόπολη που είναι και οι πιο παλιοί στην ομάδα, όπως οι Μανίκας, Στράγκας και Θεοδωρόπουλος. Τα άλλα παιδιά είναι όλα νέα. Κρατώντας αυτό τον κορμό θα προσπαθήσουμε να προσθέσουμε 1-2 έμπειρους, όχι φοβερά πράγματα. Να πάμε με την ίδια σχεδόν ομάδα, να δουλέψουμε και να μας βοηθήσουμε σε μία θέση όπως στο «4», όπως ο «1». Όχι ιδιαίτερα έμπειρα. Απλά να ενισχυθούμε και να έχουμε δυναμική για να αντέξουμε σε όλο το πρωτάθλημα από τραυματισμούς ή οτιδήποτε άλλο και από εκεί και πέρα να προσπαθήσουμε να βελτιωθούμε όπως βελτιωθήκαμε από πέρυσι μέχρι φέτος με τη δουλειά και ανάλογα και του χρόνου. Δεν είναι ο σκοπός να σωθούμε με την έννοια να ρίξουμε 200-300.000 όπως έριξε το Λεωνίδιο και έπαθε ζημιά. Ούτε όμως να πάμε και να είμαστε όπως η Καλαμάτα ΄80 που ο προγραμματισμός της ήταν εντελώς λάθος.

 

Τέλος κλείνοντας αυτή τη συνέντευξη θα θέλαμε να μας πείτε πως νοιώθετε που κοουτσάρετε φέτος το γιο σας και να καταφέρνετε να κατακτήσετε παρέα το πρωτάθλημα;

Όταν ξεκίνησα και είχα τον γιο μου στην ομάδα πέρυσι, του έκανα μία εξήγηση. Ότι όταν θα μπαίνουμε στο γήπεδο δεν θα είμαι ο πατέρας σου, αλλά ο κόουτς. Κι έτσι λειτούργησα όλη τη χρονιά και πέρυσι και φέτος. Αυτός είχε κάποια προβλήματα στην αρχή και είναι λογικό, όταν είναι 16 χρονών όπως ήταν πέρυσι ο Λεωνίδας, ήταν λογικό να μην καταλαβαίνει όταν τον μάλωνα λίγο παραπάνω, γιατί δεν τον είχα μαλώσει ποτέ σαν πατέρας έτσι και δεν καταλάβαινε ότι εκείνη τη στιγμή ήμουν ο κόουτς. Σίγουρα όμως προς το τέλος της χρονιάς είχε πάρει καθαρά το ρόλο του ως νεαρός παίκτης και ήταν αποδεκτός από την ομάδα 100% και από τον προπονητή του άλλο τόσο, είναι διπλή η χαρά γιατί κάποια στιγμή όταν όλα τελειώνουν μπαίνει και ο ρόλος του πατέρα και σίγουρα αισθάνομαι υπερήφανος πρώτο απ’ όλα γιατί είχε σωστό ήθος απέναντι στους αντιπάλους, τους συμπαίκτες του, τους διαιτητές και τον προπονητή του και μετά γιατί ήταν άξιος και σαν παίκτης. Δηλαδή βοήθησε την ομάδα πραγματικά όπως έπρεπε!

Comments are now closed for this entry

Alternative flash content

Requirements

KATASTIMA ENOIKIAZETAI BANNER

IRIDA SWIMMING BANNER

VARDOUNIOTIS ALEXIOS BANNER

aspet banner 2018-19

Επι του πιεστηριου

Τα cookies είναι σημαντικά για την εύρυθμη λειτουργία του www.contraepithesi.gr και για την βελτίωση της online εμπειρίας σας. Πατήστε «Αποδοχή» για να συνεχίσετε ή επιλέξτε «Περισσότερες πληροφορίες» για να δείτε λεπτομερείς περιγραφές των τύπων cookies που χρησιμοποιούτνται από τον ιστότοπο μας, καθώς και των εφαρμογών διαχείρισης της κίνησης για να επιλέξετε αν θα αποδεχτείτε ορισμένα από αυτά ή όχι.